Eetstoornissen
Ten eerste: kijk dit filmpje (tot het einde!)
Zoals jullie weten studeer ik om hulpverlener te worden (SPH), ik zit in mijn laatste jaar. Regelmatig hebben wij gastsprekers, en dit zijn soms ervaringsdeskundigen. Laatst waren er twee ervaringsdeskundigen op het gebied van eetstoornissen. De les begon toen met een filmpje wat één van de vrouwen graag wilde laten zien. Dit heeft zó veel indruk op mij (en mijn klasgenoten) gemaakt! Het filmpje van hier boven dus.
Als we het over beauty hebben, dan komt het onderwerp ‘afvallen’ ook snel aan de orde. Iets wat veel vrouwen bezig houdt. Zowat iedere vrouw kan wel zeggen dat ze een beetje slanker wilt zijn. Dit is vrouw eigen, we zijn zeer kritisch. Dit heeft met verschillende dingen te maken – de media (hello iedereen die size XS is op tv..), je omgeving (een familielid die niet tactisch zegt dat je wéér dikker bent geworden) maar ook gewoon jij zelf, want het kan eigenlijk nooit perfect genoeg zijn. Zelfs de mooiste modellen zijn nog onzeker over bepaalde dingen en blijven constant lijnen. Je denkt ‘verdomme, zij is ZO dun, waarom ik niet?’ en voelt je onzeker. Again: vrouw eigen. Natuurlijk zijn er ook vrouwen die zich geweldig voelen over hun gewicht en absoluut niet willen afvallen (even degene die te dun zijn en willen aankomen niet meerekenen) maar toch, over het algemeen zijn vrouwen er wel mee bezig.
Ik zeg wel vrouwen, maar ook meiden. Ik heb het over tienermeiden. Als je in de puberteit komt breekt het tijdperk aan waarin je beseft dat uiterlijk er toe doet, vooral om aandacht te krijgen van het andere geslacht. Je krijgt ineens heupen, een buikje en borsten. Je kan hier onzeker door worden. Vooral als je vriendinnen hebt die alles lijken te kunnen eten en perfect dun blijven. Juist in zo’n kritische tijd waarin je veel onzeker bent en de emoties extreem snel wisselen (typische pubers..) ontwikkelen sommige meiden een eetstoornis. Iedereen weet wel wat een eetstoornis is. De meest bekende: anorexia en boulimia.
Anorexia is een stoornis waarbij je jezelf uithongert. Dit betekent dus: extreem streng zijn voor jezelf (’1 kiwi per dag, meer niet’) of zelfs helemaal niks eten. Boulimia is een stoornis waarbij je alles zo snel mogelijk je lichaam uit wilt werken door middeln van overgeven of laxeermiddelen nemen. Sommige mensen wisselen ook af, een periode zijn ze erg streng en hongeren ze zich uit, dan komt er weer een periode van extreem veel eten en uitkotsen. Je kan begrijpen dat dit zeer, zéér slecht is voor je lichaam. Denk aan rottende tanden die uit je gebit vallen, botten die de kwaliteit hebben als die van een 90 jarig vrouwtje, haren die in hele plukken tegelijk van je hoofd vallen.. niet grappig. Hebben die meiden dat er echt voor over om dun te zijn? Wat ik een erg mooi en goed filmpje vind is deze die dit meisje heeft gemaakt. Luister even naar haar verhaal.
Een eetstoornis is niet niks. In fact, het is een vreselijke psychische stoornis waar je waarschijnlijk de rest van je leven aan vast zit. Dit bevestigden de gastsprekers die toen hun verhaal deden. Zij waren al een heel stuk ouder, en ondanks dat ze ‘genezen’ waren, was het elke dag nog moeilijk om goed te eten. Maar het is niet voor niks een psychische stoornis. Er zit veel, véél meer achter dan dun willen zijn. Het verschilt per persoon, maar het heeft veelal met controle te maken. Zodra je de controle over je leven verliest en niks meer ‘zelf kan kiezen’, blijkt er een ding te zijn die je wel onder controle kan houden: wat je in je mond stopt. Het heeft soms werkelijk niets te maken met voeding of er mooi slank uit zien. Meiden die ook extreem dun worden door een eetstoornis proberen dit soms te camoufleren door loshangende kleding, dus het gaat uiteindelijk nieteens om het uiterlijk. Het zit een stuk dieper, en om hier achter te komen moet je heel diep graven. En hoe doe je dit? Door hulp te zoeken. Vriendinnen kunnen natuurlijk fijn zijn om tegen te praten, maar als het er op aan komt moet je écht echt naar een hulpverlener. Er zijn een heleboel instellingen die speciaal en uitsluitend voor mensen met een eetstoornis zijn. Hier werken psychologen (en SPH’ers, dokters, etc) die echt gespecialiseerd zijn in eetstoornissen, en precies weten hoe jij geholpen kan worden. Want het lijkt misschien alsof je alles onder controle hebt, maar dat is niet zo. Je organen zijn aan het afsterven, en nog even en je bent dood. En dat is niet overdreven, want 10% van eetstoornispatienten gaat er dood aan. Dat is voor een psychische stoornis EXTREEM veel. Daarom is het zó belangrijk om hulp te zoeken!
Ken jij iemand met een eetstoornis? Een vriendin, of iemand in je familie? Alsjeblieft, zorg er voor dat ze hulp zoeken. Zo kan je bijvoorbeeld terecht bij PsyQ eetstoornissen, of verschillende centra zoals Ursula (grootste centrum voor eetstoornissen, toevallig heel dicht bij mij in de buurt). Vraag bijvoorbeeld wat info folders aan en lees die samen door. Stuur dit artikel als subtiele hint. Als je het moeilijk vindt, hou in gedachten dat er een kans bestaat dat die persoon er dood aan gaat. Zelf zien patiënten dat niet snel in, of kan het ze niet schelen. Jij bent degene die níet de stoornis hebt en realistisch kan denken. Schud ze wakker, en help ze. Ze zullen je uiteindelijk ontzettend dankbaar zijn – als jij zoiets zou hebben zou je het ook fijn vinden als een vriendin je zou helpen.
Heb je zelf een eetstoornis, maar weet je niet goed wat je moet doen? De makkelijkste stap is om naar de huisarts te gaan. Vertel je verhaal, hij kan je doorverwijzen naar de juiste persoon (of eventueel instelling, zoals die van hierboven). Als je dit eng vindt kan je vragen of er een vriendin mee gaat, of bijvoorbeeld je moeder. Als je liever helemaal niet wilt dat iemand het weet kan je alleen gaan, artsen hebben zwijgplicht en zullen het nooit zomaar doorvertellen. Als je denkt dat jij zo door kan leven zonder dat er iets gebeurt: dat is niet zo. Hoe zie jij jezelf over 20 jaar? zo dun als een veertje, 10 kg? Wanneer ben je eigenlijk tevreden? De realiteit is dat als je zo door gaat, je straks DOOD bent. Wat zullen je vrienden en familie over je zeggen op je begrafenis. Mooie woorden over je prachtige persoonlijkheid, wat was het toch een lieve meid. Niemand zal zeggen ‘ach, ze was zo mooi dun’. Dat komt omdat mensen die deze stoornis niet hebben, dit absoluut niet belangrijk vinden op zo’n moment. Bedenk wat je niet alleen jezelf, maar ook je omgeving aan doet.
Ter afsluiting nog dit filmpje, waarin je ziet hoe mensen die dicht bij een patient met een eetstoornis zitten hier mee omgaan. Vanaf het begin tot het einde hartverscheurend.
Gerelateerde artikelen:
- Oogschaduwbasis Uitsmeren
- Pijnlijke voet bij Louis Vuitton
- Etiquette Video Van Vroeger
- Filmpje: Lopen Op Hakken
- Filmpje Heftige Acne Foundation Routine
En trouwens nog iets!
het is 100% mogelijk om van een eetstoornis te genezen! en die hulpverleners weten dat NIET omdat ze zelf nooit een eetstoornis hebben gehad!! maar genezen is ECHT mogelijk. En dat ze bij elk koekje nadenken is grote onzin:S en ik kan dat weten! er zit veel meer achter dan alleen maar eten, kilo’s en gewicht!
@sophie
Ik ben het daar écht niet mee eens! ik heb een échte eetstoornis en heb het toch tegen mijn beste vriendin en me ouders verteld. ik lijd nu zelf ook al 4 jaar aan anorexia, in 2008 begon ik met lijnen omdat ik erg onzeker ben en ik vond mezelf te dik (achteraf gezien had ik gewoon een gezond gewicht.. maarja) en omdat het thuis niet goed ging, mijn ouders waren uitelkaar gegaan en mijn moeder zat vaak aan de drank. en wilde ik inderdaad dat niemand erachter kwam.. maar het beheerste zo erg mijn leven dat ik het op een gegeven moment wel tegen mijn beste vriendin heb verteld, dat ik bezig was met lijnen en dat ik daarin doorsloeg.. mijn ouders hadden het op een gegeven moment ook door en ik moest naar de schoolarts, de schoolarts verwees me direct door naar de huisarts en de huisarts verwees me direct door naar het ziekenhuis, ik was uitgedroogd en had ondergewicht. In 4 weken ben ik wel 10 kilo afgevallen (ik at op een gegeven moment niks meer)
na 1 week in het ziekenhuis te hebben gelegen mocht ik weer naar huis, ik ging in behandeling bij een eetstoorniskliniek (ambulant) maar het ging steeds slechter en slechter thuis, ik viel nog 5 kilo af en was dus intotaal 15 kilo afgevallen. ik werd meerdere keren opgenomen in Rintveld in zeist (eetstoorniskliniek), en ik was iets van 10 kilo aangekomen, ik had nog steeds ondergewicht maar ik mocht het thuis verder proberen. Thuis ging het nog slechter en ontwikkelde ik ook nog boulimia, het was 2010 thuis ben ik 20 kilo afgevallen. Ik raakte in mijn slaap in een coma en ik had een levensbedreigend ondergewicht (ik woog op het laatst 25 kilo bij een lengte van 1.65) en ik werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht, ik heb 3 dagen in coma gelegen (+ sondevoeding) ik heb intotaal 8 weken in het ziekenhuis gelegen en toen ik 35 kilo woog mocht ik weg uit het ziekenhuis en werd ik gelijk opgenomen in de kliniek (Rintveld in zeist). daar heb ik 8 maanden gezeten en ik ben daar ook 15 kilo aangekomen. Ik weeg nu 50 kilo. Het gaat nu een stuk beter met me.. maar iedere dag leef ik nog met die vervelende gedachtes dat ik moet gaan afvallen, maar ik probeer me ertegen te verzetten.
Iedereen die een eetstoornis heeft, Zoek hulp! ookal zie je nu geen uitweg, die is er wel!
Xx
Ik vind het echt goed dat je stilstaat bij zulke zaken. Anorexia kan echt mensen hun levens kapot maken en dat is gewoonweg verschrikkelijk. Het laatste filmpkje is trouwens echt… hartverscheurend.
Trouwens, ik vind niet dat de media de oorzaak is van het ontwikkelen van een eetstoornis. Omdat ik er zelf mee te maken heb gehad (zie vorige comment) denk ik wel dat ik een goed beel er van hebt. Je ontwikkelt een eetstoornis door je karakter en je omtsandigheden thuis etc. Niet door de media. De meisjes die dit denken en denken dat ze daarom moeite hebben met hun gewicht weten niet hoe het is om een echte eetstoornis te hebben. Er moet veel meer aan de hand zijn dan alleen maar dunne modellen waar jij op wilt lijken. Bovendien zijn er heel veel meisjes die netalsof doen dat ze een eetstoornis hebben om aandacht te krijgen (ja, echt waar, ik had van die meisjes in mijn groep op de klinieken). Want als je echt een eetstoornis hebt, zorg je ervoor dat niemand het te weten komt. Niemand. Dus ook je beste vriendin niet.
Ik heb zelf (verschillende eigenlijk) eetstoornissen gehad. Het heeft me heel veel moeite gekost, maar ik ben nu na 7 jaar ‘genezen’. Voorzover dat kan natuurlijk. Wat ik denk dat je gelijk hebt Mascha, het blijft wel een deel van je leven en het heeft me wel gemaakt tot wie ik nu ben. Ik weet ook niet of ik dezelfde persoon geweest zou zijn zonder die zware jaren. Achteraf was het echt een verschrikkelijjke tijd en ik weet niet hoe ik het volgehouden heb, maar ik blij dat ik nu ‘vrij’ ben. Want zo voelt het.
‘Jij bent degene die níet de stoornis hebt en realistisch kan denken.’
dat moet heeft zijn.
je zou denken dat hebben op jij slaat maar het slaat op het betrekkelijk voornaamwoord: die.
Ik ben 13, ik ben 1,57 en ong. 45 kilo. Ik ben ook niet echt blij met m’n lichaam. Een paar jaar geleden kon ik gewoon alles eten zonder dat ik dik werd. Maar sinds ongeveer een half jaar, kan dat gewoon niet meer! Is best wel frustrerend, omdat mijn vriendinnen gewoon allemaal chocola en chips enzo eten als we bv. een tussenuur hebben. En zij worden ook gewoon niet dik! Terwijl ze hartstikke veel eten. En ik probeer nu steeds gezond te eten, maar het lukt me gewoon niet! Na een paar dagen krijg ik weer een vreetbui ofzo, en eet ik soms wel 3 koekjes in 1 keer! ;$ En daarna denk ik; ik had ook gewoon een appel ofzo kunnen eten. Ik zit er best wel mee, vooral omdat ik mijn vriendinnen op school allemaal lekkere dingen zie eten… :( En als ik dat doe, wordt ik serieus dik. Ik neem me elke keer weer voor om gezond te eten, maar het lukt gewoon NIET! Ik vind het best wel erg, maar ik weet gewoon niet wat ik moet doen.. Ik denk eigenlijk dat ik die vreetbuiten onder andere ook heb door school. Ik zit op gymnasium en ik heb niet normaal hoeveel huiswerk. Daarom ben ik altijd super gestresst en ga ik ook eten.
Ik ben nu nog niet te dik, maar als ik zo door ga wordt ik dat sowieso! …
hee mascha
ik vind mezelf best wel dik maar ik wil niet heel dun worden.
alleen ik denk altijd dat het voor de mensen die zo dun zijn veel makkelijker is want zij kunnen gewoon alles eten maar als ik iets heb gegeten heb ik meteen al het gevoel dat heel dik ben..
xxlaura 12jaar
Hee, ik ben 12 jaar, bijna 13
Ik weeg 36 kilo en ben 1.55 m ongeveer.
Eigenlijk heb ik net geen ondergewicht ik zit net op het puntje, maar ik hoor gewoon te vaak dat ik te dun ben.
Ik weet het zelf ook wel want als je naar me armen enzo kijkt zie je bijna alleen botten, dus zelf vind ik het niet super erg om te horen dat ik dun ben maar bly word ik er ook niet van!
Maar het probleem: Ik eet echt als een paard, oke s’ochtends en s’middags zou wel beter kunnen maar ik eet super veel snoep (de hele dag door) maar ik kom geen kilo aan. Dus heb jij misschien tips? En ik weet zelf wel donders goed dat ik beter moet lunchen haha
x
In je pubertijd krijg je echt nog wel een groeispurt. ik ben nu 17 en rond de 55 kilo, maar toen ik jou leeftijd had was ik 38 kilo. Ik ben ook nog 2 jaar ong. rond dat gewicht gebleven en daarna begon ik ineens flink aan te komen.
Het is zo dat je flink groeit in je pubertijd, dat zie je ook aan je gewicht;) maak je er dus geen zorgen om!
Hee Mascha,
Goed artikel. Ik heb zelf een eetstoornis, dus het is wel herkenbaar. ;) Ik ben het alleen niet helemaal eens met dit:
‘In fact, het is een vreselijke psychische stoornis waar je waarschijnlijk de rest van je leven aan vast zit.’
Dat is níet waar. Het irriteert me dat zoveel mensen dat lijken te denken. Genezen van een eetstoornis IS mogelijk! 100 %. Mensen die inderdaad denken dat je er de rest van je leven aan vast zit zullen ook niet genezen. Dat klinkt hard, maar dat is wel zo. Als je zelf gelooft in genezing zul je ook genezen.
Dat moest ik even kwijt, meisjes moeten geen verkeerd beeld krijgen namelijk. Ik ken genoeg meiden die hartstikke gelukkig zijn, en die hun eetstoornis helemaal hebben overwonnen. Natuurlijk is het een zwakke plek van je, maar zeker niet iets waar je de rest van je leven aan vast zit.
Helaas heb ik in mijn studie geleerd (hulpvrlening) dat het grootste gedeelte er de rest van hun leven last van heeft. Niet zo zeer extreem dun willen zijn, maar toch bij ieder koekje nadenken. Daarom zeg ik ook ‘waarschijnlijk’. En dat heb ik niet zelf verzonnen :)
De helft van alle eetstoornispatiënten geneest volledig. Een ander groot deel leert ermee omgaan, wat heel wat anders is dan ‘over elk koekje moeten nadenken.’ Sorry dat ik hier zo over doorzeur, maar het is als anorexiapatiënt op z,n zachts gezegd niet fijn om te lezen dat je waarschijnlijk de rest van je leven hiermee blijft zitten.
Het breekt mijn hart gewoon een beetje als ik weer jonge meisjes ontmoet die denken dat ze niet beter kunnen worden, terwijl er écht wel hoop is..
Maargoed, ik zal erover ophouden, want ik wil geen discussie starten in een artikel van 3 jaar geleden. ;)
Hier sluit me volledig aan bij Jiska. Het blijft waarschijnlijk een zwakke plek, maar je kan er zeer zeker wel van genezen! Het klopt dat het demotiverend overkomt als je zegt dat het niet zo is. Waarom zou ik op een hoger gewicht gaan zitten, als het in mijn hoofd toch een chaos blijft? Enz.(Zelf heb ik ook anorexia gehad)
Graag zou ik een keer willen dat er echt een goed artikel over anorexia en boulimia komt. Want het is vaak zo oppervlakkig.
Heb je soms tips om er 100% van af te geraken. Ik ben 19 nu, heb op mijn 13-14-15 serieus gesukkeld met eetstoornissen. Ik weet nu ‘beter’, alles gaat goed nu, maar toch blijft het aan me vreten. :-)
ik ben een meisje van bijna 14 jaar, ben 1.64 lang en weeg 45 kilo. ik ben te dun, ik weet het zelf ook. ik eet best wel veel en snoep ook veel tussendoor. alleen het punt is; ik kom niet aan. mensen vragen of ik anorexia heb. en familie en vrienden zeggen de heletijd dat ik te dun ben. ik weet het! en ikwil heeeeel graag 50 kilo wegen. alleen het lukt me niet :( iemand tips?
x
Ik ben ook 14, ik weeg 48 kilo en ik ben even lang als jij. En ik kom ook niks bij, terwijl een vriendin van me maar 3 boterhammen per dag eet en er veel dikker uitziet. Ik eet er iets van 8 ofzo en dan ook nog heel veel koekjes enzo. Ik ben ermee naar de dokter gegaan en hij zei dat een zo’n ding in mijn lichaam (ik weet niet meer hoe het heet) veel sneller gaat dan bij mensen die snel dik worden. Dus ik denk dat jij dat dan ook hebt. Als je ouder wordt, word je vanzelf wel iets dikker.
Ik ben 14 jaar, 166 cm en 45 kg ik ben iets van 2 kg te licht.. En ik eet best veel en ik doe al 2 jaar NIKS aan sport, vroeger heb ik wel veel geturnt. Omdat ik helemaal niet sport, heb ik natuurlijk bijna geen spiergewicht. (vroeger was ik wel erg gespierd omdat ik zoveel aan turnen deed, en toen was ik ook al heel licht voor mijn lengte.) Ik ga geen moeite doen om aan te komen of op het zelfde gewicht te blijven.
Okeee, ikk ga niet een uur typen over ik en mijn gewicht..
Ik wou even zeggen: Ik heb weleens gehoord dat je lichaam beter voedingsstoffen opneemt als je wél sport. En je lichaam ziet er dan sowieso niet meer ‘veels te dun’ uit, omdat je dan meer spieren hebt. Niet dat je een lichaam moet hebben à la Bodybuilder, maar een beetje gezonde spieren, snap je? Je denkt nu misschien: ‘Maar dan verbrand ik toch juist al mijn vet??’ Dat is een beetje waar, maar door te sporten krijg je ook meer honger, en het neemt dus die voedingsstoffen beter op… Ik ga nu ook beginnen met tennis en hardlopen, dus ik hoop dat het bij mij gaat werken.
x
Dit raakt me best wel, ookal slaat het niet echt op mij. Ik ben wel bezig met afvallen, maar ik eet nog wel gewoon, teminste, ik eet avondeten, voor de rest heb ik niet echt veel nodig. Ik ben bijna 14 en 1.55m (klein, i know)Toen ik begon met afvallen woog ik ongeveer 50 kilo, nu 46. Ik heb er niet iets voor moeten doen… Ja af en toe joggen, skeeleren sit-ups enz en gewoon minder eten. Ik ben eigenlijk begonnen omdat ik een beetje een buikje had en ik binnenkort weer op vakantie ga. Waarschijnlijk ga ik daarna ongeveer zo door, al denk ik wel dat ik ga ontbijten ander val ik om op school. Maar in de vakantie heb ik nooit honger en is avond eten genoeg. Maar dit bevalt me prima en ik ben blij dat er al wat kilo’s af zijn :)
Lieve Marscha
Een goede vriendin van mij heeft anorexia,, ze zit net in de brugklas en jongens uit mijn klas zeggen de hele tijd dat ze dik is..
Ze eet nu helemaal niets meer ze drink alleen water..
Ik en nog een paar vriendinnen weten niet wat we moeten doen,, want die ouders interreseren het niet ze hoeft niet mee te eten als ze niet wil,, ze geven haar geen brood mee (zelf maakt ze het niet… en als ze het maken dan gooit ze het weg).
Ze krijgt hulp maar ze zegt niet dat ze helemaal niets meer eet en als ze wat eet dan kost ze dat uit en dat zegt ze niet..
Wij weten het echt niet,, ze is een schat van een meid maar ze is zo onzeker.
We willen niet dat ze word opgenomen wil je a.u.b een paar tips gegeven zodat wij haar kunnen helpen?!
Alvast bedankt!!
Je hebt een heel mooi verhaal geschreven
Xx
wat is anorexia toch een verschrikkelijke ziekte; er zijn geen voordelen bij. je verwoest je leven en het leven van anderen en niemand is er blij mee, zelfs jij niet. het is heel moeilijk eroverheen te komen. succesvolle modellen die in de krant staan; geen modellenfoto’s, maar laatste foto’s. ik heb er gewoon geen woorden voor.
Die mensen zijn echt TE ziek gewoon…(Pro Ana’s)
Bij de tips staan dat je dikke mensen moet vermijden.. :s
Ik ben zelf 21, heb vorig jaar een maagverkleining gehad en ben van 148,5 naar 92,6 gegaan.
Dat is gezond.. Willen afvallen omdat je extreem morbide obesitas hebt maar een Pro Ana die afvald omdat ze al maat 34 heeft en nog te dik is… Echt sick gewoon!
wauw dit zet je echt aan het denken!
wow echt erg :o vooral eerste filmpje…
dat sommige meiden dat willen zo dun zijn…
krijg er echt kippenvel van er lopen er al een paar bij mij op school rond… :S
toen ik het nummer hoorden stonde de tranen in me ogen
en dacht toen na ja paar jaar terug heb ik dit zelf ook
gehad dat ik dacht ik wil net als al die andere meiden zijn
net zo mooi slank en ik dacht altijd bij me zelf als ik nou
nog dunner word dan zullen al die jongens meer naar mij
kijken dan naar al die andere dunnen meiden na dat filmpje
heb ik zitten huilen van pijn en dacht bij me zelf hoe kon ik
dat nou doen ik deed me eigen er niet pijn mee maar wel me moeder want die zag hoe ik steeds dunner werd en dat deed me pijn en toen ben ik na gaan denken en ben er uit eindelijk weer boven op gekomen maar ben er nooit van af gekomen ik loop dus nu heel me leven al met anorexia gedachten ik blijf altijd na denken van ja ben ik niet te dik ik heb af en toe nog de neiging om extreem veel af te vallen en ik merk het ook heel erg met me eet patroon want de ene maand heb ik er heel erg last van en de andere maand niet ik wees dit ook geen enkel meid toe het is niet fijn om onzeker door het leven te gaan en altijd maar bezig te zijn en over na te denken dat je te dik bent terwijl andere dat juist niet vinden maar dat je er niet naar luistert het heb mij toen echt heel veel pijn gedaan om te zien hoe mijn ma er verdriet om had dat ik me eigen zo ja het is nog steeds on begerijpelijk ik heb het niet heel lang gehad maar weet wel wat het is en ik leef er nu ook mee maar dan in me hooft heb bijna elke dag wel dat ik effe denkt van ja ben ik niet te dik en ik wil nu alweer gaan afvallen en door dat verklaren somige mense die dat van mij weten me gek ook omdat ze bang zijn dat ik weer het zo heftig laat door gaan als 2 jaar terug toen heb ik 4 maanden lang heel weinig getenen en soms alleen nog maar het avond eten en je kont bekant me ribben tellen als ik op bed lag op geven moment kreeg ik ook aan vallen dus ik ging flouw vallen en voelden me eigen licht worden in me hooft en zag zwart voor ogen het is echt een strijd om tegen anorexia in te gaan zeker als je daar mee leeft tot dag tot dag
hoi,,
ik kende het eerste filmpje al wel, die andere 2 niet
zelf heb ik een eetstoornis en kan ik je ook uit mijn ervaring vertellen dat het heel moeilijk is om er vanaf te komen
ik ben pas 14 en mijn vriendje kwam er al heel snel achter,, dat is opzich wel heel fijn omdat ik weet dat ik anders na de zomervakantie in het ziekenhuis had gelegen.
nu krijg ik morgen hulp,, vind het best eng maar ik zie onder tussen wel dat het echt nodig is,
ik heb al een keer noodgedwongen aan moeten komen anders moest ik aan de sondevoeding, dat is iets wat ik absoluut niet wil omdat je dan zelf helemaal neits meer kunt bepalen. op school heb ik eerst hulp gezocht bij een vertrouwenspersoon, die heeft samen met mij gekeken wat ik kon gaan doen. ik de carnavalsvakantie (nu voor mij 2 weken geleden) moest ik 3 dagen op bed blijven liggen omdat ik anders neerstorte, gewoon omdat ik geen energie meer had. verder merk ik nu wel dat het niet goed gaat en dat is erg snel omdat ik nu ruim een jaar een eetstoornis heb dus in een vrij korte tijd besef ik dat al. dat komt denk ik doordat het meteen na 4 maanden niet goed met me ging. ik hoop dat mensen die zelf een eetstoornis hebben en die dit lezen ook hulp gaan zoeken. als ze nog op school zitten dan kan ik een vertrouwenspersoon aanraden, het lijkt heel eng dat is het in het begin ook wel maar echt waar ik spreek uit ervaring, ze vertellen niets door en die eerste stap om een afspraak te maken is het engste. daarna valt het wel mee in die zin dat het een stuk minder eng is dan die eerste keer.
ik vond het heel moeilijk toen mijn ouders erachter kwamen maar dat verschilt ook ieder voor zich. ik heb het wel tegen een vriendin verteld (mijn vriendje wist het toen al best lang) en die vriendin is toen die eerste afspraak voor mij gaan maken. dat scheelde echt heel veel dat had ik nooit gedurft.
toen mijn ouders erachter kwamen ben ik naar de huisarst gegaan en dat viel ook wel mee met wat ik me had voorgesteld en die heeft me doorgewezen
dus echt waar degene die dit leest met een eetstoornis Zet die eerste stap het zal je veel beter afgaan dan nu!!
hopelijk heeft iemand heir iets aan
Xx
ik heb een keertje dat ieamnd aan mij vroeg of ik anorexia heb. Ik ben niet erg dik maar ik vond het nogal hard dat mensen dit vragen. Ik eet gewoon en ik snoep ook best veel. Ik ben 1.68 en ik weeg 45 kilo. Ik weet dat dit niet veel is, maar ik kom gewoon niet meer aan. Mensen zeuren altijd tegen mij over dat ik meer moet eten, vooral mijn oma’s zijn altijd heel bezorgd en mijn opa probeert me ook altijd vol te stoppen, terwijl ik dan al genoeg heb gegeten. Broeken zijn meestal te groot en bikini’s met lage broekjes staan ook niet echt mooi. Zo zou ik willen zeggen dat het ook niet altijd leuk is om dun te zijn.
Ik vond het filmpje heel heftig.
Mensen met anorexia/boulimia heel veel sterkte!
xx
Heey,
Dit is nou echt een onderwerp dat mij raakt. het lijkt me erg heftig voor je om er les over te hebben mascha. het is niet niks om zulke dingen te zien. voor mij is het ook erg lastig om er weer over te hebben of het te zien. ik heb namelijk zelf in die cirkel gezeten voor ongeveer 4 jaar.
in het begin ontken je het, doe je het omdat het voor je gevoel moet doen. daarna wil je het omdat je merkt welk effect het geeft. naar mate je steeds slanker wordt merk je dat je het doet omdat je niets anders meer kan. je smoezen raken op en je wordt steeds meer boos en depressief omdat mensen je proberen te helpen maar niet snappen dat ze het niet kunnen. het is iets wat je zelf moet doen met wat steun van anderen. zoals ze al in het filmpje zeggen, het maakte mensen in mijn omgeving kapot. maar niet alleen anderen, ik maakte mezelf ook steeds meer kapot. na een tijdje werd het zo erg dat het gemerkt werd op school. ik werd verplicht naar een psycholoog gestuurd. op dat punt besefte in nog niet hoe ernstig het was. maar toen zeiden ze dat wanneer ik niet begon te praten ik werd opgenomen. ik begon te praten en uit de diagnose kwam dat ik een mix tussen anorexia en boulimia had en een manische depressiviteit had ontwikkeld. het kostte me heel wat jaren. maar ik ben er doorheen.
en hoewel je er altijd aan wordt herinnerd door dit soort momenten, zul je zeer blij zijn als je er doorheen bent.
hopelijk heeft iemand iets aan mijn verhaal en als je iets wilt vragen of zeggen dan mag dat altijd.
liefs.
wauw, bij dat filmpje met die sims poppetjes, ik zat echt gewoon met tranen in mijn ogen. het liedje heeft echt een hele mooie tekst en die fototjes er bij. het raakt je echt vind ik.
Het is echt een super super super mooi filmpje
die andere filmpjes durf ik eigelijk niet te kijken.
xxx Mariama
de tranen lopen gewoon over mijn wangen.
wow, dit heeft me echt geraakt, k zat bijna te huilen
WAARSCHUWING en verzoek, Verwijder a.u.b. advertentie:
Wegmetdiekilos.com
Hallo, ik ben “nieuw”. En jullie vragen je natuurlijk af waar mijn interesses liggen. Wel zoals bij de meeste van jullie ( denk ik) slank blijven/worden, en lekker fit en strak in je vel.
Maar ik begin met iets heel anders: Een waarschuwing. Misschien ook wel gehoord of gelezen van die prachtige site
WEGMETDIEKILOS. Hier krijg je een personal coach. En wil je in no time even 11 kilo kwijtraken dan is het echt van belang om het boekwerk te kopen ( met korting) om te kunnen downloaden. En dit binnen 30 seconden. Wel forget it. Ik heb nu tientallen mensen ontdekt die hier ook ingetuind zijn. Want wat krijg je, binnen 30 seconden een welkomstmail van Katja/ meneer….. met veel “tips”en dit zal dagelijks worden bijgehouden. Dus niet.
Als je geluk hebt krijg je na verloop van tijd nog een mail van een mentalcoach of wie dan ook, met hele domme “tips”, Maar je boekwerk waar je op zit te wachten komt never nooit. Volgens mij bestaat het niet eens.
Bijkomstigheid is dat het geld wat men betaald rechtstreeks naar Hong Kong gaat. Dag € 70,00 Euro. Blijkt achteraf geen bedrijf maar een duister particulier persoon achter te zitten. De mensen die met PayPal hebben betaald en op tijd een claim in hebben gediend kunnen gebruik maken van de kopersbescherming. Tot nu toe is het niemand gelukt want iedereen was te goed gelovig en de tijd om over te gaan tot een claim was voorbij.
Dus lieve mensen kijk alsjeblieft uit en waarschuw anderen voor deze malafide praktijken.
Nou geen leuk begin, maar hoop dat ik anderen voor erger heb kunnen behoeden.
Gr.
Janine
Haaaj marsha,
Geweldig artikel! ik moest huilen van het eerste filmpje omdat een vriendin van mij op haar 13de (!) is overleden aan anorexia…
maarja. ik ben zelf ook erg dun terwijl ik gewoon normaal eet ezo. ik sport ook heel veel. en iedereen noemt me anorexiapatiënt enzo. en dat vind ik echt niet leuk. wat kan ki er tegen doen? ook omdat ik zo dun ben kan ik bijna een broeken kopen. die zakken dan gewoon af! weet jij een winkeltje waar ze broeken verkopen voor dunne meisjes?
xxxxxxxxxxxxxxx
Erg goed dat je dit onder de aandacht brengt, zeker omdat je verder kijkt dan het ‘dun willen zijn’. Men denkt te vaak dat het hier om gaat, terwijl het er in de meeste gevallen maar weinig mee te maken heeft. Ik heb zelf een eetstoornis en moet zeggen dat dit één van de weinige stukken is op niet-eetstoornisgerichte websites die werkelijk klopt met de ziektebeelden van de eetstoornissen.
Ik ben zelf ongeveer 14 maanden geleden ‘genezen’ verklaard maar merk dat het nog steeds elke dag een worsteling is. Ik zie het ‘genezen zijn’ dus niet als dat ik er ook vanaf ben, alleen als dat ik het nu zelf weer onder controle kan houden en in staat ben de juiste beslissingen te nemen m.b.t. mijn eetstoornis. Mijn gewicht moet voor mijn gezondheid nog een stuk omlaag (ik loop bij een dietist en al) en dit is, zeker met een eetstoornis die om de hoek kijkt tijdens het afvallen, erg zwaar. Maar over het algemeen sta ik er erg positief in en geef ik vol gas om in 2010 richting mijn streefgewicht te blijven gaan (en misschien zelfs te bereiken)!
Bwuh ik weet nog dat er een periode was dat pro-ana helemaal van-je-het was, en dat iedereen graag graatmager wilde zijn. Echt walgelijk vond ik dat, omdat mijn moeder zelf anorexia heeft gehad en het is een vreselijke ziekte. Ze heeft er nu, 30 jaar later, nog steeds een beetje last van. Gelukkig zijn die sites nu al iets minder populair, misschien omdat we nu ook
Beyoncé etc hebben die trots hun rondingen showen, da’s toch iets beter dan de tijd dat nicole richie enzo echt keimager waren. Leuk stukje.
Dit is echt heftig. Ik week zeker dat die mensen anderen niet pijn willen doen ,maar ze willen perfect zijn zonder dat ze weten dat ze al perfect zijn van binnen. Je hoet niet al een fotomodel eruit te zien als je maar mooi bent qua innelijk. Je doet mensen pijn die het zien wat je doet. Als je ziet hoe moeilijk de mensen het hebben in de filmpjes ga je nadenken over waarom mensen dit doen.
Echt heel zielig vooral dat eerste en derde filmpje! Ik zag dat eerste filmpje eerst dacht ik sims hee leuk! mr toen ik verder keek dacht ik oeehh toch niet leuk!! Echt goed dat je hierover op je site schrijft!
En ook dat dochtertje in dat 3e filmpje :O zo triest!