Verhaal van Roos over drugs
Laatst bij het ‘advies voor pubers’ filmpje kwam er wat ophef over drugs, omdat ik zei dat je dat niet moet gebruiken. Natuurlijk moet je het zelf weten allemaal, en niet iedereen wordt een junkie, maar echt, doe het alsjeblieft niet. Maar mijn mening er over was al erg duidelijk ;)
Naar aanleiding van dat filmpje (en comments van meiden) heb ik een mailtje ontvangen van Roos, een meisje van 16, die zelf ook een nare ervaring met drugs had en daar nu nog steeds last van heeft. Zij wilde héél graag haar verhaal doen op mijn site om jullie te laten zien wat er mis kan gaan. Ik moet zeggen, het is echt een indrukwekkend verhaal. Omdat de tekst vrij lang is moet je even verder klikken om hem te lezen. Maar het is echt de moeite waard! Het heeft niks met beauty te maken, maar ik zet hem er toch op.
Ik ben zo blij dat ik mijn verhaal mag doen op beautygloss. Ik had namelijk met mijzelf afgesproken dat ik het op internet zou zetten om mensen duidelijk te maken dat het wél gevaarlijk is. Je hoort vaak dat blowen (met wiet) namelijk niet gevaarlijk is. ,,Ach, je kan alleen bad gaan, maar je gaat er niet dood aan.” Toch zit het heel anders. Ik heb namelijk iets mee gemaakt wat ik niet zomaar kan vergeten. Misschien verwacht je nu een bijna dood ervaring, maar dat is het niet. Ik heb door blowen psychische problemen gekregen. Geloof me, dat is veel erger. Ik heb vaak gedacht om er een einde aan te maken, want ik kon het gewoon niet meer.
Ik ben Roos en ben 16 jaar. Ik ben gezond en leef gewoon als een standaard meisje van 16.
Het begon op 22 augustus. D. en ik waren aan het werk. We zouden die avond gaan logeren maar hadden nog niet echt een idee voor de avond. D. wilde heel graag naar haar vriendje. Hij zou die avond in een park in Utrecht zijn met zijn vrienden. Ze zouden gaan blowen. Ik vond het prima dus we zouden na het werk er heen gaan. We hadden er zin in! Dus na het werk gingen we ons omkleden en daarna gingen we met de trein naar Utrecht.
Toen we in het park waren hadden we echt zin om te blowen. Ik deed het ongeveer elk weekend en het ging altijd goed. We kregen een joint en begonnen te hijsen. Ik voelde me goed en had lol met D.. Met haar vriendje ging het minder dus we hielden ons even rustig voor hem. Ik ging in het gras liggen en keek naar de sterren en het fontein. Ik hoorde naast me mensen lachen. Toen keek ik naar de sterren en het fontein en hoorde ik mensen lachen. En weer zag ik sterren en een fontein en hoorde ik mensen lachen. Huh? Ik ging rechtop zitten. D. maakte een grapje en ik moest lachen. Het was alleen niet ík die moest lachen, mijn lichaam lachte. Heel lang. Maar het was helemaal niet grappig, dacht ik in mijzelf. Waarom lach ik? Ik voelde me vreemd en was bang van binnen terwijl mijn lichaam zat te lachen. Toen stopte ik met lachen en keek ik voor me uit. Ik zei: “Ik wil naar huis. Kom, we moeten naar huis.” Gelukkig stond D. meteen op en gingen we weg. Ik liep over het pad en zei dat het niet goed ging. Ik hield haar stevig vast, dat voelde goed. Ik had steeds ‘flitsen’. Het is moeilijk om uit te leggen wat dit is, maar ik kreeg steeds een flits voor mijn ogen. Niet cameraflitsen, maar meer flitsen alsof je licht in je hoofd bent en je bijna flauwvalt, zo’n flits. Na zo’n flits besef je alles opnieuw. Waar je bent, wat je doet. Het was zo vreselijk eng. Elke seconde kwam er een flits. Ik kon het niet stoppen. Ik was zo bang. Ondertussen liepen we door richting de trein. Het was donker en ik herkende de omgeving helemaal niet. Ik had ook steeds het gevoel alsof ik moest kotsen. Het voelde als een soort druk op me. Ik had zo veel dorst, maar het drinken was op. Mensen die vaker blowen weten waarschijnlijk wel dat je veel moet eten en drinken voordat je blowt. Drinken moet ook tijdens het blowen. We hadden alleen geen drinken, en ik had ook niet avondgegeten. Dan ga je natuurlijk bad, al was ik gewoon vrolijk en blij van tevoren.
We liepen en liepen en het duurde zo lang. Ondertussen praatte ik heel veel. En ik dacht ook heel veel tegelijk. D. stelde me gerust. Ik voelde me daardoor iets beter. Vaak werden de flitsen op zo’n moment wat minder, maar zodra ik zei: “Hé, het is minder!” Begon het weer helemaal van voor af aan. Mijn mond werd droger en droger. Mijn tong voelde onmiddels als een droge spons en hij deed heel veel pijn. Ik bleef om mijn mond likken om mijn lippen nog een klein beetje vochtig te houden, want die barstten haast. Ik raakte steeds meer in paniek. Ik droogde namelijk langzaam uit. Wat zou er gebeuren? Ik MOEST drinken. Éen probleem; we hadden geen drinken en we waren verdwaald. D. zei op een gegeven moment dat ze niet meer wist waar we heen moesten. Ze zei tegen me dat ze even een auto ging aanhouden. Ik was zo bang dat ze een ambulance wou regelen! Straks komen mijn ouders er achter! Ze ging gelukkig alleen de weg vragen. Ik was zo in paniek! Elke seconde duurde een uur. Ik voelde me alsof ik gek was! Ik trilde ook van de kou, terwijl het nieteens zo koud was. Ik was veelste koud en uitgedroogt. Ik raakte steeds meer en meer in paniek. We kwamen mensen tegen en ze vroeg waar het station was. De man antwoordde: “Ach meisje, dan zit je helemaal verkeerd!” Ik heb niet veel verstaan. Tenminste, ik weet niet meer wat hij daarna zei. Ik voelde me zo bekeken. Daarna waren we ineens bij een bushalte en de bus was er al. Er zat een hele vreemde man achter het stuur, daar konden we nog om lachen. Mijn lichaam lachte, ikzelf van binnen niet. Het was erg licht in de bus. Ik schaamde me zo! Ik merkte dat mijn benen trilde. Ik kon het niet stoppen. Op het station kochten we drinken uit een automaat. Vier flesjes. Ik had mijn flesjes snel op. Toen we in de trein zaten was mijn mond al weer helemaal droog. Ik had het gevoel alsof iedereen me aan keek. Ik voelde me gek. Het ging nog steeds helemaal niet goed. Ik merkte ook dat mijn hart super snel klopte. Ik was zo in paniek. Het was een nachtmerrie. Ik wilde dit ook nooit, maar dan ook nooit meer meemaken. Toen we thuis waren was ik gelukkig al wat gekalmeerd. Ik was op een veilige fijne plek. Toch bleef ik me vreselijk voelen. D. vertelde me dat als je bad gaat, je moet slapen, dan zou het vanzelf over gaan. Ik verheugde me dus al op de volgende ochtend.
Ik werd wakker. Ik voelde me gelukkig veel beter dan gister, maar ik was zo door de war. Ik vond het zo vreemd wat er met me wat gebeurt! Ik dacht er daarna nog vaak aan. Dit is iets wat zo vreselijk was. Ik heb zo veel spijt van die ene kutjoint, sorry voor mijn taalgebruik.
Dan denk je natuurlijk, hoezo is het zo erg dan? Die ene gebeurtenis is vervelend, maar nu gelukkig over. Nou, nee.
D. en ik gingen uit. Zij had geblowt, ik natuurlijk niet, ik had alleen alcohol gedronken. Ik zat achterop de fiets. Het was donker en we reden ergens waar ik het niet kende. Ik was aan het vertellen dat ik blij was dat ik niet had geblowt, stel je voor dat ik wéér last zou krijgen. En toen gebeurde het opeens: FLITS. Het voelde als een glas water in mijn gezicht. Ik zei meteen; Ik heb het weer. En ik had nieteens geblowt! Het was gelukkig niet zo erg als die andere keer. Maar ik was vreselijk geschrokken. Ik raakte weer in paniek en weer ging mijn hart zo snel. Weer een droge mond. Ik had dit keer echt wel genoeg gegeten en gedronken! We waren bijna bij de kroeg, en daar aangekomen was het al voorbij. Ik had er de rest van de avond geen last meer van.
Ik baalde heel erg. Zelfs zonder het blowen ben ik er dus nog niet vanaf. Wat nu? Wat is het? Hoe kom ik er vanaf? Ik had gepraat met een jongen die er veel vanaf weet. Hij zei dat ik die ene avond gewoon bad ben gegaan en dat dit een effect is waardoor ik mezelf gek maak. En dat ik daarom er weer last van heb als ik bijvoorbeeld weer in een donker straatje loop, of dorst heb. Of als ik er teveel aan denk. Als je last krijgt moet je afleiding zoeken volgens hem. Bijvoorbeeld muziek luisteren of een film kijken.
Maar hoe kan je met jezelf afspreken om ergens niet aan te denken? Bijvoorbeeld: denk niet aan het getal 1. Je merkt al snel dat je diep achterin je hoofd toch echt aan 1 zit te denken. Ik heb ontdekt door deze gebeurtenis dat je op 3 verschillende manieren kan denken. De eerste; praten. Hardop denken dus eigenlijk. Bijvoorbeeld als je praat over schoenen en je zegt dat je ze lelijk vind. Je kan ook gewoon denken, dus je kijkt naar die schoenen en denkt; iewl. En nog een, diep achterin je hoofd. Je hebt daar geen invloed op. Ik dacht steeds aan dat vreselijke gevoel op die laatste manier. Zeker na een “aanval” denk ik er altijd sowieso 4 dagen non-stop aan. Ja, klinkt raar maar dat kan! De komende 3 dagen daarna zwakt het af, maar alleen als ik niet weer een aanval heb gehad. Dat is erg moeilijk omdat je er dus steeds aan denkt.
Na die keer bij het uitgaan heb ik nog veel vaker last gehad van die flitsen. Op mijn werk ook. Ik werk bij een supermarkt. Ik kreeg het in een pad met indische dingen. Als ik daar nu weer loop, krijg ik het zo weer. Ik heb het al 3x gehad daar. Dan ga ik naar huis en zoek ik afleiding. Ik heb het mijn baas uitgelegt, gewoon eerlijk. Hij snapt het niet, maar heeft begrip voor me. Ik hoef daar niet meer te staan. De aanvallen op mijn werk zijn anders. Ik krijg steeds flitsen en dan ga ik paniekerig om me heen kijken. Steeds komt alles op me af. Heel raar. Overal waar ik heen kijk komt het beeld op me af.
Maar ik kreeg het ook een keer in bed. Ik kon daardoor niet slapen en het werd steeds erger. Toen ben ik bij mijn ouders in bed gaan liggen en heb ik het ze eerlijk verteld. Ze waren helemaal niet boos. Ze merkten wel aan mij hoeveel spijt ik had. Mijn moeder heeft me gerust gestelt en toen ben ik in slaap gevallen.
Ik moet nog zo vaak huilen. Zoiets overvalt je en je komt er niet goed vanaf. Het is vreselijk. Mensen proberen je te helpen door lieve dingen te zeggen. Maar als je een aanval krijgt krijg je een soort waas voor je ogen. En een ruis door je oren. Zo voelt het tenminste. Je bent alleen. Ze praten tegen je, knuffelen je, maar ze kunnen er niks aan veranderen! Niemand kan je helpen. Je staat er helemaal alleen voor. Ik had het zo vaak. Minstens 1 keer in de week. Niemand kan me helpen en ik kan het zelf ook niet aan. Waarom heb ik in godsnaam geblowt?! Om een avondje lol?! Kan je net zo goed alcohol drinken! Die joint heeft mijn hele leven verpest. Ik heb echt gedacht aan zelfmoord want ik kon het niet meer aan. Mensen wilden er voor me zijn, maar het hielp niet. Je bent zo alleen. Maarja, zelfmoord vond ik geen optie. Ze proberen me zo te helpen en ik wil ze geen pijn doen. Ik moest ervanaf. Maar als ik in het donker loop, ergens ben waar ik het niet ken, me misselijk voel, dorst heb of het koud heb denk ik er al weer aan. Het is gewoon niet te doen. Zo’n aanval… Ik probeer het nu goed te beschrijven maar op het moment dat je je eerst flits krijgt van je aanval… Een glas water in je gezicht. Het is vreselijk. Ik kan het niet beschrijven. Zoiets wil je echt niet meemaken. En het gaat niet weg. En daarna ben je een week door de war. Door de war is dus gewoon echt dat je je constant gek voelt. Ik kan niet in de spiegel kijken, dan word ik al helemaal gek. Daar staat gewoon iemand, en dat ben ik. Ik ben dan zo door de war dat je veel meer over dingen gaat nadenken.
Twee weken geleden heb ik mijn laatste flits gehad. Ik leer er steeds meer over, dus ik voel me sterker. Ik heb geleerd hoe ik uit de aanval kom. Na een flits kan dat niet meer, maar meestal voel je het aankomen. Het lukt me nu vaker. Dit verhaal schrijf ik in stukjes, anders krijg ik weer last.
Ik zal waarschijnlijk de rest van mijn leven dit hebben. Misschien vervaagt het na een tijdje, en vergeet ik het ofzo. Dat hoop ik dan maar. Het is nu bijna 5 maanden geleden. Die 5 maanden waren vreselijk. Ik heb me sterk gehouden voor iedereen die me zag. Gelachen. Maar je zou eens moeten weten hoe ik me toen voelde. Zo eenzaam en gestoord.
Iemand die dit nooit heeft gehad, weet niet hoe het is. Al denk je, ach ik heb haast geen vrienden ik voel me altijd zo ofzo. Nee. Het is veel erger. Ik weet zelf ook hoe het is om gewoon eenzaam te zijn. Dat is hier niks bij. Iedereen die je langs ziet lopen is leeg. En jij bent alleen. Je moet hulp hebben, maar niemand kan je helpen.
Met mijn verhaal wil ik aan iedereen duidelijk maken dat drugs zeker gevaarlijk is. Ik las in jullie comments van Mascha’s filmpje dat het toch maar een kleine kans is om een psychose te krijgen. Dat maakt mijn ZO boos. Dan weet je gewoon niet waar je het over hebt. Ik weet niet of ik nou een psychose had/heb, maar hoe dit ook heet, je wil het niet krijgen. Zou jij een drankje nemen waar je vrolijk van word als je een kans hebt er dood van tegaan? En dan niet door te veel ofzo, gewoon één slok? Zou je dat doen? Je gaat van een joint niet dood. Ik heb vaak gedacht, was ik maar wel dood gegaan. Dit is gewoon marteling. Ik heb ergens last van wat ik door een of ander effect snel krijg als ik in zo’n zelfde situatie zit of als ik er veel aan denk. Je komt er dan niet zomaar vanaf.
Ik smeek jullie echt, doe het niet. Als jij dit krijgt heb je zo veel spijt. Een avond lol, het is het niet waard. Het is het echt niet waard!
Ik ben een heel gewoon meisje, en mij is het overkomen. Ik hoop dat ik jullie door dit verhaal overgehaald heb het NOOIT te doen. Ik kan allemaal het heel moeilijk uitleggen,maar ik hoop dat jullie de ernst ervan inzien en beseffen hoe erg dit is.
XXX Roos
P.s. Als jij ook zoiets heb meegemaakt, zou ik er graag met je over willen praten! Ik ken namelijk niemand die zoiets heeft gehad.
Later heeft Roos deze link gestuurt, dit gaat precies over de dingen waar zij last van heeft. Een quote uit het artikel: ‘De stoornis is zeer hardnekkig. Gedurende 10 à 20 jaar last ervan houden is heel gewoon.’
Dankjewel Roos! Als je in contact wilt komen met haar kan je dat bij de comments achterlaten, dan geef ik je mail adres door.
Gerelateerde artikelen:
- dior gezichtsverzorging
- Jimmy Choo
- Cadeautje van bezoekers
- Hoe Betaal Jij Je Beauty Verslaving?
- Slechte Oogpads
Pff, hier schrik ik echt heel erg van. Lijkt wel alsof het over mezelf gaat,
ik heb dit namelijk ook meegemaakt.
6 jaar geleden, ik was toen 14 jaar, wilde ik het een keer proberen. Ik ben toen met een schoolvriend en vriendin in een parkje gaan zitten.
In het begin voelde het nog wel okay, maar na 4 trekjes wist ik dat ik echt moest stoppen. Ik kreeg een heel naar gevoel, alsof ik mijn lichaam niet onder controle had. En toen begon de trip.. ik voelde me zo zo naar. Ik kreeg het gevoel alsof alles 10x harder op me af kwam, de geluiden en beelden. Mijn mond was ontzettend droog, Zodra ik me ogen 1 seconde sloot, leek er een eeuwigheid voorbij te gaan. Ook je zicht veranderd,ik vergeleek het met een ‘special effect’ die ze in films gebruiken. Ik weet nog dat er een soort fontuintje (in ieder geval iets rond) in het parkje stond, ik heb er denk ik urenlang rondjes omheen gelopen. Ik had het gevoel dat dat me zou kunnen afleiden, als ik druk zou bewegen.
Aan die vrienden had ik ook niets, ze waren zelf knetter stoned, en gezien ze niets van mijn trip snaptte, lachtten ze me alleen maar uit. Ik heb heel vaak uit paniek gezegd ik een ambulance wilde, maar ik kreeg nul response.
Uiteindelijk ben ik toen het na een paar uur iets minder werd, naar huis toe gegaan.
Nu 6 jaar later gaat het wel goed. Maar ik ben er pas sinds een jaartje vanaf. Het eerste jaar kwamen de gevoelens die ik tijdens de trip had terug, ik probeerde mijzelf af te leiden omdat ik het niet logisch vond wat er gebeurde. Maar dat lukte niet. Ik ben daarom iedere keer dat het gebeurde een rustig plekje gaan zoeken zodra het gevoel naar boven kwam, dan voelde mijn lichaam paniekerig aan.
Na dat jaar kwamen de klachten iets minder, niet meer dagelijks of wekelijks.. maar soms 3 keer per maand en een andere keer weer 3 maanden niet. Na 6 jaar kan ik nu gelukkig zeggen dat het een jaartje over is. Het heeft heel veel met mij gedaan. Ik loop bij een sinds mijn 16e bij een psycholoog. Die trip is daar niet de oorzaak van, al denk ik wel dat dit het heet ‘getriggerd’. De psychische schade die je eraan oploopt is ontzettend erg, ik zou dit mijn ergste vijand niet toewensen.
Ik hoor zo vaak in mijn omgeving dat mensen wiet en hasj niet als drugs zien, ‘het hoort er gewoon bij’. Maar dit is niet waar! Ook dit spul is levensgevaarlijk.
Mijn verhaal is nu wel erg lang, sorry daarvoor. Hopelijk zullen deze verhalen een les zijn voor andere mensen.
heey
ik vind het heel erg van wat er is gebeurd met je,maar je zegt dat niemand wiet moet gaan roken maar mijn tante heeft extreme pijn na haar chemokuren er is haar cannabis voorgeschreven,wiet heft mischien veel nadelen maar het helpt ook veel mensen die ergens last van hebben.Moeten die mensen dan ook maar stoppen omdat ze een bad trip kunnen maken,ik vind het echt heel erg voor je met wat er jouw is gebeurd maar dit is mijn mening
Hee, wow dit verhaal brengt een hoop slechte herinneringen naar boven.
Het ging mis toen ik en m’n vriendinnen besloten een cake te bakken, met wiet erin.
Er zat veel te veel in, en 3 van mijn zes vriendinnen gingen slecht. En ik ook. Ik dacht dat ik de morgen niet meer zou halen, mijn hart klopte zo hard dat ik dacht dat ik zou overlijden eraan, ik was pas weer gerustgesteld toen ik in het ziekenhuis aan de hartslagmeter lag, en de rustgevende, regelmatige piepjes hoorde.
Ik heb een keer zo’n flits gehad, een paar weken later, gewoon thuis toen ik voor het eerst weer onder invloed van alcohol was. Gelukkig heb ik het nu nooit meer.
Drugs gebruik ik nooit meer, helemaal niks. Het is inderdaad ontzettend gevaarlijk, en ik weet niet wat ik zou hebben gedaan als ik niet veilig bij m’n vriendin thuis was geweest. Mijn vriendinnen zijn hele verstandige meiden, dus gelukkig wisten we welke acties we moesten ondernemen, ook was de broer van mijn vriendin ook thuis, voor als het mis zou gaan. Hier ben ik achteraf zo blij om geweest!
Dus, doe het alsjeblieft niet. Ik ben tegen de lamp gelopen, maar vermijd dit voor jezelf. En als je het wel zou doen, zorg dat er altijd iemand bij is die niet onder invloed is, en denk er over na.
Dit is een oude topic, maar dacht reageer nog even. Ik gebruik zelf niks, geen drank, rook niet en blow niet. Ik kan er gewoon niet tegen. Maar ik heb wel meegemaakt dat een vriendin van mij bad ging. Mijn vrienden blowde allemaal, behalve ik..nooit geprobeerd ook. En op een dag waren we op de kermis, en hun gingen achter op een veld blowen. En ineens hing die vriendin aan me vast, ze zei dat ze zich zo raar voelde en niks zag. Iedereen lachte er natuurlijk uit, omdat ze allemaal ver heen waren. Ik was eigenlijk de enige die het zag. Ze bleef maar aan me vast hangen en dat ze niks meer voelde en dat ze zo misselijk was. Ik heb er eigenlijk de hele tijd vast gehouden want andere duwde der weg en ze zeiden dat ze der aanstelde. Der ouders waren op vakantie dus belde we haar au pair(zoiets was het geloof ik) en die is der komen halen met de fiets. Tijdens dit voorval is trouwens ook nog der telefoon gestolen, ongelofelijk dat mensen zo zijn.. Ze heeft zelf heel lang therapie ervoor gehad. Ik weet niet hoe het nu met der gaat verder, maar ze heeft er wel erg lang last van gehad..
Gelukkig ben ik niet iemand die zich zo snel laat overhalen, ik kan niet tegen de drank door me darmen en roken vind ik al helemaal vies.
Heel veel sterkte Roos.
Hoi Roos! wat een heftig verhaal! ik ben 2x bad gegaan van een joint (een fout vriendje wilde graag dat ik blowde) en nu blow ik nooit meer. wat jij beschrijft voelde ik toen ook. Bij mij is het gevoel na een dag slapen wel weg gegaan. Ik heb echter wel een idee van hoe jij je voelt en wat je bedoelt aangezien ik vaak migraineaanvallen heb gehad. of eigenlijk: ik heb een paar migraine aanvallen gehad en daarna steeds ‘nep’ aanvallen omdat ik er bang voor was/eraan dacht/in paniek raakte/lichtflitsen in mijn ogen zag en daardoor een soort migraine aanval kreeg. ik heb deze aanvallen nu al 4 jaar denk ik. het word steeds minder en ik heb er steeds sneller controle over. toen het begon had ik iedere week op dinsdag zo’n aanval, ik was in de ochtend op dinsdag zo bang ervoor dat ik helemaal in paniek raakte en gek werd, uiteindelijk kwam die aanval soms echt, soms niet echt, maar het verschil herkende ik toen nog niet. Nu, heb ik al een halfjaar geen migraine aanval meer gehad en in dat half jaar 2x een ‘nep’ aanval. ik herken deze nepaanvallen nu en op die momenten dwing ik mezelf te ontspannen, aspirine te slikken(dit helpt mij op de een of andere manier.. een soort placebo-effect denk ik) en make-up op te doen(dat leid me af). daarna gaat het gevoel en de angst vaak weg.
Ik hoop dat je moed houd en dat je boodschap overkomt. Bij mij zeker nu ik het kan vergelijken met mijn eigen ervaringen. heel veel sterkte roos! je word begrepen :)
xx Emma
ik vind dit echt heel erg voor roos,ik bedoel niemand zou het leuk vinden om elke keer flitsen te zien en alles op je af zien te komen!
Ik heb helaas iets soortgelijks meegemaakt. Voor mij is het nu 4 jaar geleden en ik kan je vertellen Roos, dat het wel minder wordt :)
Ik blowde al 4 jaar elke dag toen het bij mij gebeurde, ik deed het dus al heel erg lang en werd ook al een jaar of drie niet echt stoned meer en kreeg geen honger en dorst meer.
Ik ga niet m’n hele verhaal in een comment zetten, maar ik heb op een avond paniekaanvallen gekregen. Ik weet nog steeds niet of dit paniekaanvallen zijn aangezien ik nooit enge gedachtes heb gehad. Het duurde ongeveer een week lang, na vele onderzoeken was er niks lichamelijks met me aan de hand (terwijl ik dacht dat ik aan het sterven was) en de diagnose was: paniekstoornis.
Ik heb na 4 jaar nog steeds kalmeringstabletten, ik ben nu wel zo ver dat ik langzaam aan het afbouwen ben en denk ook wel zonder te kunnen.
Ik heb hierna natuurlijk nooit meer geblowed, als ik het al ruik word ik niet goed.
Dus, als er hier diehards zijn: het kan ALTIJD misgaan.
Goh Roos.. wat een verhaal! Ik hoop echt dat je er snel vanaf geraakt want het lijkt me inderdaad een hel om zulke dingen mee te maken..
Ik heb gelukkig nooit de behoefte gehad om ook maar enige vorm van drugs te gebruiken en daar ben ik blij om.. Ik rook zelfs geen gewone sigaretten. Het spreekt me gelukkig niet aan, maar ik zou er ook gewoon vanaf blijven omwille van verhalen zoals de jouwe..
Probeer toch blij te zijn dat je er niet aan doodgegaan bent.. je hebt vrienden en familie om je heen die je graag zien, probeer je daaraan op te trekken en hopelijk gaan die flitsen snel minderen en verdwijnen…
Liefs, Sarah
@ Isabbella,
volgens mij heb ik niet gezegd dat ik het laat halen omdat ik mezelf niet onder controle zou hebben maar zo de kans kleiner te maken dat je in herhaling zou vallen.
En ik ben niet een of andere junk die haar eigen behoeftes onder controle moet hebben want ik gebruik niet vaak maar heb bijna alles geprobeerd , dat is wat anders .
p.s ik haal het niet bij een dealer ofzo.
@GirlB,
Ik heb als extra verweer die argumenten aangevoerd. Als je goed had gelezen wat ik had geschreven dan had je gezien dat ik ook geanticipeerd had op jouw beredenering. Je zegt dat je geen junk bent en dat je je behoeften niet onder controle moet houden maar je zorgt ervoor dat áls je zin krijgt, je toch niet weet waar je het moet halen. Is dat niet een beetje tegenstrijdig dan? Want als je toch bijna niet gebruikt maakt het niet uit dat je weet waar het vandaan komt toch?
Als je ergens drugs haalt, dealt diegene toch voor jou lijkt mij? Als je het bij een persoon haalt die het toevallig met jou deelt, lijkt hij/zij mij ook te dealen. En al zóu je het niet bij een dealer halen, waar je denk je dat diegene zn stuff zelf vandaan heeft dan?
@Isabella,
Volgens mij interpreteer je het helemaal verkeerd ,
Het hoeft niet te betekenen als jij meerdere voorzorgsmaatregelen neemt
dat je dat doet omdat jij je ‘eigen behoeftes’ probeert te beschermen.
Dat kan ook een extra maatregel zijn voor als het verkeerd zou gaan.
En natuurlijk zou het niks uitmaken waar het vandaan komt maar zoals ik al zei neem ik het zekere voor het onzekere.
Dus het liefst geen risico’s.
En de persoon die het voor me haalt kan bijvoorbeeld ook een goeie kennis van me zijn of desnoods een familielid , dat doet er ook veder niet toe.
Waar het om gaat is dat je zelf je grenzen kan bepalen en het op je eigen manier doet en het liefst zo veilig mogelijk. Ten minste dat is mijn mening.
En nog even over dat gedeelte waar je het de hele tijd over een ‘dealer’ hebt , iedereen die drugs in zijn bezit heeft en het doorverkoopt is een dealer. Dus je hebt gelijk het is een dealer maar ik laat het niet door een dealer halen of door een persoon die ik niet vertrouw.
Tenslotte nog wat ,als je een bepaald drugs soort niet vertrouwd zijn er en aantal punten waar je het kan controleren op stoffen.
En sommige drugs zijn bijvoorbeeld ook te koop bij Smart shops waar ze genoeg informatie geven over de drugs die je koopt.
Kortom , het drugsgebruik kan je tot op een bepaalde hoogte zelf bepalen en in schatten.
@GirlB, ik interpreteer je niet verkeerd hoor, ik snap heel goed wat je zegt. Natuurlijk laat je je stuff halen door iemand die je vertrouwt, maar wat ik bedoelde te zeggen is; hoe weet jij nou zeker dat jouw vertrouwde persoon het weer bij iemand haalt die te vertrouwen is? dat weet je dus niet..je kan zelf de meeste invloed uitoefenen op de veiligheidsmaatregelen door het zelf te halen..
@Isabella L. and,
Oke dat is nu duidelijk.
Ik doe het liever op mijn manier en jij zou als jij zou willen gebruiken het liever zelf willen halen.
Einde discussie.
Ik vind dat je soms wel mag experimenteren met drugs , maar natuurlijk moet jij jezelf wel goed kennen, je grenzen weten en of je verslaving gevoelig bent en meestal zie je dat al in je dagelijkse leven als je wat zelfkennis hebt.
Ik zelf heb bijna alles wel een keertje uitgeprobeerd ( slecht voorbeeld )
Altijd wel een een omgeving waar ik mij prettig voelde, vooral niet al te grote hoeveel heden. EN HET BELANGRIJKSTE , ik haalde het NOOIT zelf , zodat als ik ooit ergens een keer zin in zou krijgen dat ik niet precies zou weten waar ik het zou moeten halen.
Dus de stap groter zou worden…
Misschien is het wel goed om als advies te geven dat je het nooit moet proberen , maar voor mezelf …. Ik hou er van om nieuwe dingen ‘te ontdekken’ dus ik keur het voor een gedeelte wel goed :D
@GirlB, Sorry hoor maar hoe stom is het om niet zelf je drugs te halen? Wil je je verantwoordelijkheid gewoon afschuiven op degene die het haalt als het fout gaat? Hoe weet jij dat degene die het haalt ook het juiste haalt? Bijna iederen die gebruikt zegt “ja maar ik weet waar het vandaan komt” maar je weet niet hoever die bedrijfskolomo nog gaat. Bij wie haalt jouw dealer? En bij wie haalt die dealer weer? Wanneer een dealer van eigen dealer wisselt weet jij (en je haler ook niet) dat niet omdat dat te ver de bedrijfskolom ingaat. Ik zou adviseren, haal je eigen shit, dan heb je daar volledige controle over en kennis van. Als je bang bent dat je dan altijd gaat halen als je zin hebt zou ik het helemaal niet doen. Of controle over je behoeftes krijgen..
Bij deze wil ik even de plenaire mening tegenspreken, ik ben geen puber meer (al 20 + hoor) en ben begonnen met (soft)drugs in mijn tienerjaren. Dit is, op 1 keer na, eigenlijk altijd goed gegaan. Ben niet begonnen om de juiste redenen maar ik heb wel degelijk een goede balans gevonden in het recreatieve drugsgebruik en ik gebruik een keer in de zoveel tijd een jointje, vind t ook erg gezellig om ff naar een shop te gaan in Den Haag… Het kan wel als je maar een goede balans weet te vinden en je toevlucht daarin niet gaat zoeken als je je kut voelt… Ik heb tijden gehad dat ik het elke dag gebruikte en soms weken (maanden) niet. Mijn tip, doe wat je wilt (het liefste niet natuurlijk), maar als je het doet, doe t met verstand en met mate.
Zo kan je bijvoorbeeld je pillen laten testen (mijn advies zou dan zijn; neem meer dan 1 pil af, twee of drie, want bij het testen slaan ze je pil kapot tot poeder dus kan je het niet meer tot je nemen) zodat je zekerder weet wat je tot je neemt
Use safefully!
heey roos!
ik wil wel met je praten
ik heb ook ongeveer zo iets mee gemaakt !
( kan ik je msn / email krijgen ? )
dit zou ik ook wel leuk vinden !
groetjess x
T zijn wss gewoon iets van paniekaanvallen..
Ik heb het zelf ookgehad.
Ook datk niet eens wiet meer kon ruiken want dan kreeg ik weer een aaval.
gelukkig heb ik er na 2 jaar ofzo geen last meer van gehad..
Hoi Roos,
Heel veel sterkte toegewenst.
Ik heb ook last gehad van een depersonalisatie-stoornis. De oorzaak lag niet in drugs, maar in trauma’s.
Ik herken wat je beschrijft.
Helaas ben ik ook een keer bad gegaan door iets. Dit was niet omdat ik aanklootte oid of ff stoer wat wilde proberen. Ik was met vrienden, we hadden ons goed voorbereid. (ik ben heel verantwoordelijk, doe nooit zomaar iets) We hadden ervaren mensen bij ons.
En helaas, soms gaat er toch wat mis. Een oogst die net wat anders uitpakt en een vergissing is snel gemaakt.
Dit is gebeurd in april 2009.
Die flitsen die jij had/hebt, noem ik het Matrix-gevoel. Ik had het gevoel alsof de wereld nep was en ik ook en had het gevoel de mensheid hetzelfde was in The Matrix. Best enge gedacht vond ik.
Ik heb erover gepraat met die vrienden en verder het de tijd gegeven en ik heb er nu nauwelijks meer last van.
Het enige wat ik nu nog heb is dat ik een paniekgevoel in mijn buik krijg als ik over drugs lees of hoor. Maar dat zal vanzelf minder worden.
Ik zie die bad-trip ook als iets waardevols, want ik heb mezelf en een vriendin die ook bad ging erdoor heen gesleept. Ik heb er voor gezorgd dat ondanks het nare gevoel er ook heel mooie en fijne dingen waren.
Het was een harde les om er bewust van te worden dat ik heel sterk ben om mezelf en anderen te helpen en om ooit mijn trauma’s aan de wilgen te hangen :D
Als je nog meer contacten zoekt, (heb gezien dat je inmiddels een heel peleton aan contacten hebt ;) ) Dan zou ik graag met je mailen.
En nog voor de eigen-schuld-dikke-bult-mensjes: Bad-gaan kan iedereen overkomen. Onverantwoordelijke mensen wat meer dan verantwoordelijke. Als het jou niet is overkomen, dan is dat keifijn, feli.
Leven gaat met vallen en opstaan.
Groetjes,
Maggy
Ik heb een vriendin die precies het zelfde heeft gehad na een keer bad gaan en nou ja gewoon zoals jij.
Het is bij haar heel lang steeds erger geworden en ze heeft hier uiteindelijk terapie voor gekregen.
Misschien kan het jou helpen..
Ik zou dus graag in contact komen..
liefs,
M
@MB, niet gewoon praat therapie maar speciaal iets zeg maar.
Ik kan het je uitleggen als je me mailt;)
hee!
ik ken het echt precies! de oorzaak ik niet hetzelfde maar ik heb wel precies hetzelfde.
ik zou graag in contact komen.
xxMerel
hee,
ik wil graag met haar in contact komen!!
Xx Femke
Dit was gewoon een psychose door het blowen, gebeurt wel vaker..
ik weet niet eens
wat ik hierop moet gaan
reageren. ben gewoon speachless..
ik blow zelf ook, maar door
dit verhaal twijfel is nog zwaar
of ik het blijf doen of niet..
ik maar altijd denken ik blow tog
bijna nooit joh en een paar trekjes
kan geen kwaad, maar jij hebt me van
gedachten verandert..
ik heb nog 5 minuten naar dit scherm
gestaard ofso, voordat k wist wat k
als reactie moest zetten, want k moest
en zou iets neerzetten ..
maar meisje ik heb respect voor jou,
en wil je veel sterkte,liefde en nog
veeel meer kracht wensen,
het komt vast wel goed met je of het nou
nu of over 20 jaar is..
blijf altijd positief denken, ookal
is dat soms moeilijk.
je zal dit vast niet lezen, maarjha
als je het leest véeel sterkte sgat =)
p.s
voor alle chickies die blowen, en die
door dit verhaal gewoon niet geraakt zijn.
wees niet eigenwijs, denk aan dit verhaal
voordat je nog een joint pakt.
xxxxxx
@soraya, Waarom moet iedereen her door geraakt worden? zijn veel ergerder dingen.. en ze zegt je kan net zo goed alcohol drinken,hoe dom ben je dan? alcohol valt onder catogorie hard drugs dus moet ze niet zeggen dat blowen zo slecht is, als je blowd rook je immers van de natuur.en het is ook iets psyghies ofzo, kan ook tussen je oren zitten net als je hele tijd denkt ik voel me niet lekker,dan word je ook echt ziek.en dat heeft niks met eigenwijs te maken, dat heeft te maken met dat je weet wat je doet en je eigen keuzen. en als je het doet weetje toch dat ALS het fout gaat de gevolgen voor jou zijn!
Roos,
ik weet dat dit de zoveelste reactie is, maar ik heb echt veel respect voor je. Ik weet dat praten over deze dingen heel moeilijk is, maar het is dan ook de enige manier om het te overwinnen. Ermee blijven zitten, maakt het alleen maar erger. Psychose heb ik nooit meegemaakt, kheb ook nooit geblowt, maar ik heb wel andere psychologische problemen en praten is de enige manier om ze te overwinnen.
Het is goed dat je hiermee naar buiten komt. Er zijn toch een heleboel meisjes die dit lezen en er zeker iets aan hebben.
Ik kan me inderdaad moeilijk voorstellen hoe zo’n flits eruitziet, maar ik besef wel dat je enorm bang moet zijn. Toen ik je verhaal las, kreeg ik kippenvel en ik ben maar een buitenstaander.
Mijn raad en ook die van vele anderen: zoek zoveel mogelijk mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. Alleen zij kunnen je helpen. Een psycholoog is goed om mee te praten en dat helpt, maar nooit voor de volle 100%. Meestal weten ze niet hoe je je voelt en kunnen ze enkel een professioneel advies geven.
Ik hoop echt dat je erbovenop komt en asjeblieft, zet die gedachte over zelfmoord uit je kop. Dat is in geen enkel geval de oplossing. Alles kan je overwinnen en een einde aan je leven maken, waarvan je eigenlijk niet weet wat het juist inhoudt, is echt geen optie.
Maar nog eens: echt respect voor jou meisje en veel sterkte!!
Dikke dikke respect dat je dit verhaal zo durft te vertellen.
hoi,
ik ben een meisje van 16 uit België en ik heb deze vrijdag ook een hele vreemde ervaring meegemaakt tijdens het blowen.
Mijn vriend S. had een joint gerold tijdens de middagpauze en we zaten achter de hoek van school.
Dus daar zaten we dan te blowen zoals we wel meer doen.
Na een tijdje voelde ik me heel wazig en licht zoals meestal maar het werd echt erger en erger. Dan ben ik effe gaan zitten op een muurtje en dacht dat het wel zou over gaan.Maar dat was dus niet, het werd echt extreem ! Ik voelde me echt superslecht en dacht dat ik moest overgeven ofzo. Toen ging ik rechtstaan om tegen mijn vriend te zeggen dat er iets mis was. ‘Ik moet flauwvallen denk ik’ zei ik tegen hem. Hij pakte mij vast en zette me terug op het muurtje. Hij moest me tegen houden want ik viel steeds voorover. En daar ging ik, ik was zo’n 15 seconden buiten westen. Tijdens die 15 seconden had ik echt een vreselijke droom die een uur leek te duren. Ik kwam bij bewustzijn en zag S. zijn gezicht heel wazig, net alsof de realiteit de droom was en andersom. ‘Ik heb echt heel eng gedroomd !’ zei ik wanhopig, bijna huilend, tegen hem. Toen heb ik moeten overgeven. En daarna begon ik echt super hard te trillen en te hyperventileren ! Ze hebben mij op een veldbedje laten liggen in de school. En het trillen heeft nog zeker 20 min aangehouden. Bijkomend was ineens superveel buikpijn van mijn regels die doorkwamen. Ik dacht echt dat ik dood ging !
Dit wil ik echt niet meer meemaken!
Ik heb ook zoiets meegemaakt, alleen veel minder, en het was maar eenmalig. Ik ging met wat vrienden smoken, heel normaal.
Ik had het ook al heel vaak gedaan, en alleen maar lachkicken, en verder nergens last van. Maar toen op die avond,, ik had niet avond gegeten, acheraf dom. Maar ik had ik denk 3/4 joint gehad, en ik voelde me gewoon chill. Toen begon het te regenen en liepen we ergens naar toe waar het droog was. Onderweg begon ik al wat te voelen, beetje duizelig enzo. Toen we na 5 minuten lopen waren aangekomen, begon de hel. Ik stond gewoon, en ik viel steeds naar achter, toen liep een jongen naar mij toe en vroeg als alles nog goed ging, en ik viel helemaal naar achter tegen een muurtje aan. Ik kon niet meer recht staan, dus die jongens zette me op een bankje. Daar werd ik helemaal gek. Ik kon amper praten, ik werd helemaal gek in mn hoofd. Ik zat daar maar en voelde me zo raar, die jongens steeds vragen; gaat het , gaat het? Ik raakte helemaal in paniek omdat ik wist dat ik bijna naar huis moest, en ik kon niet eens lopen ofwat, DUS HOE MOET IK NAAR HUIS :O, dat was het enigste wat ik dacht!
Na 5 minuten (het voelde als een uur!) moest ik overgegen! Ze hielden me vast want anders viel ik letterlijk voor over. Toen dat eruit was, voelde ik me een stuk beter! Het was eruit,, na tijdje voelde ik me wel normaal. Maar dit was zo’n rare ervaring.. ! De volgende dag had ik op internet er wat over opgezocht. Die jongens zeiden dat ik een ; bad trip had gehad,
sindsdien heb ik nog wel eens gesmookt.. En gelukkig niks meer gehad. Maar damnn, dat wil ik echt niet meer meemaken!
xxxxx
Wow, ik word echt helemaal stil van dit verhaal. Ik had nooit gedacht dat dit zou kunnen gebeuren van een joint. Ik heb (voor mijn gevoel) echt álles over drugs geleerd op school, maar dit.. dit is niet verteld.
Roos, ik vind dit echt zo erg voor je. Echt heftig. Het lijkt me echt vreselijk om het te hebben. Het idee dat dit jou echt is overkomen, is bijna onbegrijpelijk voor mij. Aan de comments te lezen is dit meerdere meiden overkomen. Ik was al niet van plan om ooit te roken, en dus al helemaal niet om een joint te roken. Maar nou zou ik het echt al helemaal nooit van mijn leven meer doen..
x
Wat jammer dat mensen blowen maar als iets makkelijks en onschuldigs zien! Positief denken bij een bad trip is vrijwel onmogelijk. Het is te vergelijken met dronken zijn en kotsen en je daarna niet beter voelen; positief denken maakt je niet beter.
Daarna ben ik het wél eens met Roos dat ze dacht; had ik maar alcohol genomen. Wie zegt dat ze zich meteen laveloos zou drinken? Alcohol met mate is prima. Roos is zo te lezen verstandig genoeg om te weten waar haar grenzen waren. Het vriendje van D voelde zich niet zo goed, en daarom is ze ook rustig aan gaan doen. Net zo goed had ze gedacht; boeiend, ik heb een joint binnen hand bereik, en ik ga lekker door! Maar dat dacht ze niet. Roos is zo te lezen verstandig, en wil ook aandacht vragen aan mensen met dit artikel.
Elise, óók ik wist veel van blowen af. Veel informatie op school gekregen en opgezocht. Je weet niet wat blowen en een bad trip precies is totdat je het meegemaakt hebt. Ik ben blij voor je dat jij nog geen bad trip hebt gehad, want ik gun het niemand!
Daarnaast is het moeilijk om wiet illegaal te maken in Nederland. Er is zoveel vraag naar in Nederland dat men het niet kan verbieden. Als men het wél zou doen komen er veel illegale praktijken bij in Nederland. Denk aan hennepkwekerijen op zolder. En dan moet je maar hopen dat je de juiste wiet in handen krijgt. Misschien denk je White Widow in handen te krijgen, maar blijkt het een slechte home-made kweek te zijn. Daarmee wordt de kans groter op bad trips en dat je veel geld neerlegt voor goedkope wiet. Nee, ik heb liever dat mensen naar de shop gaan en goede (en prijzige zodat mensen niet een shitload aan wiet kopen en meer blowen dan normaal) wiet kopen om het in de hand te houden.
Zo, dat was wel weer lang genoeg. ;)
Experimenteren met SOFT(!)drugs is niks mis zolang je met mensen bent die je vertrouwd en genoeg eten en drinken hebt.
Dit verhaal is dan wel heel erg en heftig maar erg uitzonderlijk. Ik heb zelf meerdere malen geblowd maar vond dit niet echt een big deal als ik had gedacht, je word er wat langzamer door en gaat wat meer lachen. Áls je een bad trip krijgt is het enige wat je moet doen; cola drinken, snoep eten, en aan leuke dingen denken. Dan is het binnen een kwartiertje weer over.
Ik vind zelf dat dit verhaal erg extreem is en je maakt zo ook mensen bang waarvoor misschien geen reden is. Neemt natuurlijk niet af hoe erg dat voor dat meisje is. En t is wel zo: als het echt gevaarlijk is zou het niet ‘legaal’ zijn in Nederland.
Verder ben ik 15 en heb ik voor mijn eerste keer blowen veel informatie opgezocht op internet en me goed voorbereid.
Dan heb je weinig risico op bad trips en dergelijke, waarschijnlijk voel je je eerste keer blowen niet eens aangezien je lichaam het stofje nog niet kent. Dit is echter niet bij iedereen zo. + je moet natuurlijk ook niet te veel hijsen bij je eerste joint maar dat is toch logisch?
Ik moet zeggen dat ik de zin ‘had ik maar alcohol genomen ipv een joint’ erg dom vind. Ik ken meer mensen die met alcoholvergifteging in het ziekenhuis zijn belandt dan mensen die last hadden van drugs. ;) Alcohol is ook een drug, het is verslavend en het heeft invloed op je hersenen, maar het is legaal om de een of andere mysterieuze reden. Jaarlijks sterven er veel meer mensen aan alcohol dan aan welke drug dan ook, even zodat je het weet. ;)
En ik vraag me af waarom je niet naar een psycholoog bent gegaan…? Het is toch duidelijk dat het iets geestelijks is en niet lichamelijk (aangezien blowen je lichaam niet op die manier zou moeten aantasten en wiet zit maar een maand in je bloed). Het verergert de situatie waar je op dat moment in bent. Dus als je vrolijk bent en je gaat lachen dan ga je harder lachen, maar als je je druk gaat maken over dat je de weg kwijt bent ipv te denken ‘Haha niet te geloven, we zijn de weg kwijtgeraakt, naja we zijn wel in Utrecht, leeeuuk’, dan wordt dat nog erger en erger en dan heb je idd kans dat je er iets aan overhoudt, omdat je emotie wordt versterkt en het dan voor je hersenen een soort ‘trauma’ is? En daarom blijft het terugkomen. Dus voor andere mensen, als je zoiets doet, ga (desnoods opzettelijk) alleen blij denken anders wordt het erger!
@Lina, helemaal mee eens.
Ik zou graag in contact willen komen met Roos
Hee
Ik zou ook graag met roos in contact komen.
Ik heb ditzelfde gehad.
die flitsen waren steeds van realiteit naar een film. Alsof er stukken tussenuit waren gehapt waar ik geen grip op had.
Ik praat hier liever niet mee vanwege privacy, en omdat ik dan -tig berichten terug moet lezen.
Ook heb ik op de link geklikt naar Ouders Online, en heb het stuk met tranen in m’n ogen gelezen!! Dít heb ik!? Ik ben niet gek, dit was niet een normale bad trip. Deze duurde langer, zat de volgende dag nog in de les, die 4 uur leek te duren. En paar weken terug had ik dit weer toen de vriendin van m’n vriends broer ging blowen. Zat in dezelfde kamer en werd helemaal raar!
Maar roos, ik praat graag met je!
Gr,
Anneke
Zoals sommige mensen al zeggen het is best we naïf,, en ik vind dat je het heeel vaak in het nieuws ziet of in de krant?? Maar het ligt ook aan de vrienden, mijn neef dat was zo’n stuudje en hij was echt heeel slim… hij mocht naar het vwo op een tweetalige school,, later ging hij met de verkeerde vrienden om en nu rookt hij, verslaafd aan cola(waarin cafeïne zit wat legaal drugs is), en is hij van school getrapt,, het is heel jammer hoe het afgelopen is en waarschijnlijk zal hij niet een schitterende toekomst hebben.. Je weet ECHT wel wanneer je met de verkeerde vrienden omgaat,echt wel
Ik heb dit 2 keer meegemaakt maar dan veel minder heftig. Of nou ja, ik reageerde er minder heftig op. Ik had gewoon zoiets van “okay, nu ben ik dus kennelijk te ver gegaan, voortaan niet meer doen” en ben naar huis gegaan en gaan slapen. Volgende dag beide keren heel wazig geweest. Overigens had ik in die tijd ook dissociatie “aanvallen” maar heb me nooit gerealiseerd dat dat daarmee te maken had.
Maar, anyway, dat alles is nu zo’n 5 jaar geleden en ik heb er verder nooit meer last van gehad. Ik ben verder ook nooit meer echt stoned geweest, vond het sowiezo niet zo bijzonder.
heeey ! ik heb het hele verhaal gelezen en ik heb het zelfde meegemaakt maar dan door drank ik zie namelijk schimmen :| en zou graag haar mailadres willen !
liefsssss.
@ Roos: Ben je daar nooit mee naar de dokter gegaan? En waarom dan niet?
Anything that’s worth having
Is sure enough worth fighting for
Quitting’s out of the question
When it gets tough gotta fight some more.
Super bedankt voor al jullie lieve reacties. Het maakt mij alleen maar sterker. Zeker door de meiden die het ook hebben gehad, het geeft mij steun en zorgt ervoor dat ik zeker niet opgeef. Ik kan goed met al die meiden praten.
En wees niet bang als je dit ook krijgt. Het is vreselijk, maar het heeft gewoon veel tijd nodig.
Ik stond vandaag gewoon te werken in dat pad waar ik ook een aanval kreeg! Dit stond in dat artikel:
–
De eerste tijd is het goed om met de jongere mee te gaan in zijn vermijding van prikkelrijke situaties. Zo krijgen zijn hersenen rust. Maar op den duur moeten de hersenen wel weer voorzichtig worden gestimuleerd om moeilijke situaties aan te gaan.
–
Daar ben ik ook mee bezig :-) Ik krijg meer zelfvertrouwen!
wauw roos, sterkte hiermee! ik heb echt respect voor je, en ik hoop ontzettend dat het snel beter met je gaat en dat je er vanaf komt. en mascha goed dat je het eropzet! xxx
Het enige dat door mijn hoofd gaat is ‘heftig’
Heb er verder geen woorden voor…
Hier nog een Roos. Ook ik ben bad gegaan toen ik 15 jaar was, daarvoor had ik nog nooit geblowt en na 3 trekjes werd ik keihard gestraft met een bad trip.
De weken daarna vergeet ik nooit meer..
Ik ben nu 19 en heb er buiten mijn vergeetachtigheid gelukkig geen last meer van.
Ik wens je heel veel sterkte.
Het is erg rot voor je dat je er zoveel aan over hebt gehouden maar hoe kun je dan zo naïef zijn? Je ziet zo vaak in t nieuws doe het niet enzo, doe dan toch ook niet zo dom o_o
@Helena,
Ik zie nooit in het nieuws doe het niet hoor? :P
Ik hoorde niks over wiet. Misschien dat het je hersenen aantast, maar ik was zeker niet van plan (ook voor die ervaring) om het vaak te doen. En ook niet veel. Elk weekend is ook niet precies getelt. En ik blowde erg weinig. Het stelde eigenlijk niks voor.
Ik wil hier echt even op reageren. Lieve Roos, wat jij hebt ervaren is absoluut geen psychose of psychose symptomen. Ik kan je echt met 100% zekerheid vertellen dat je een paniekaanval hebt gehad toen je die joint hebt gerookt in het park.
Wiet heeft de eigenschap dat het (bij mensen die daar aanleg voor hebben) paniekaanvallen op kan roepen. Het feit dat je niet voldoende had gegeten kan daar absoluut bij meespelen. Als je dan de eerste aanval hebt gehad dan kunnen die vervolgens op de meest gekke momenten terug komen. De gevoelens/gedachten die jij beschrijft laten geen twijfel over dat dit is wat jij doormaakt.
Een psychose heeft totaal andere symptomen (die ik hier verder niet zal noemen) Ook psychose kan inderdaad worden opgewekt door wietroken, maar hier moet je wel aanleg voor bezitten en het zal ook niet over 1 nacht ijs zich ontwikkelen.
Ik studeer psychologie, volg therapie voor een paniekstoornis, en had mijn eerste echte aanval naar het roken van een joint. Daarnaast heb ik afgelopen zomer iemand begeleid door een psychose heen. Ondertussen ben ik 6 jaar therapie en 3 jaar studie verder en wil je echt geruchtstellen, DIT IS GÉÉN PSYCHOSE.
Verder zijn paniekaanvallen ongelovelijk goed te behandelen en zit je hier dus zeker geen 10/20 jaar aan vast. Mocht het dus toch weer terug komen, schakel dan een psycholoog in. Je kan het ook aan je ouders vertellen zonder de joint-rook-ervaring te noemen. Paniekaanvallen kunnen ook zomaar komen, bijvoorbeeld door stress. Het is dus absoluut niet nodig het wietroken erbij te zeggen als je dat liever niet wilt.
Ik kan nog steeds mensen afraden om drugs te gebruiken (Duh) maar goede, kloppende informatie is ook belangrijk. De kans is niet groot dat er grote problemen ontstaan na 1 joint, maar veelvuldig of onverantwoord gebruik is natuurlijk altijd sterk af te raden.
Als laatste, ook een psychose kan goed behandeld worden en heb je in zeer veel gradaties. Het overgrote deel komt vervolgens niet meer terug.
Hopelijk heb ik een klein beetje duidelijkheid kunnen verschaffen en arme Roos een beetje kunnen geruststellen! Ik begrijp (als geen ander) hoe naar (en soms traumatisch) die ervaringen zijn, maar ze gaan over en zijn goed te behandelen!
Liefs Marleen
(als iemand nog iets wil vragen of me wil mailen: marleenklunder@gmail.com
oooo my god, ik schrok echt van je verhaal, echt ik ga never nooit drugs gebruiken :$
Sterkte !
Heftig!
(toevallig dat je ook Roos heet..:$)
Nog even een reactie op de eerste paar reacties van dit berichtje (Mars en Claudia), ik vind het een beetje lullig wat jullie zeggen, alsof het haar eigen schuld is. Ja, tuurlijk, zei heeft die joint gerookt maar het was toch niet haar bedoeling om dit te krijgen? Ik denk dat veel jongens en meiden niet eens de gevolgen van blowen weten, ja ze weten dat het niet goed voor je is maar ik wist ook niet dat je dit kon krijgen hoor.
Ik vind het wel een beetje raar dat jij en je ouders nog niet hulp hebben gezocht, Roos. Je kan wel even langs de dokter gaan ja? Je moet wel goed voor jezelf zorgen meid, helemaal met dit soort klachten. Het kan nooit kwaad om langs de dokter te gaan.
Sterkte ermee meid.
Liefs,
Lucy
wow, dit verhaal is echt wel heftig! Roos beschrijft hetalsof het een epileptische aanval is ofzo..(niet dat ik ‘r verstand van heb)in mijn brugklas zitten al 2 mutsen die roken enzo, echt niet normaal, ik mag ze niet! de 1 en 12 en de andr 13
ik ben zelf ook 13 en no way dat ik ooit aan 1 van die 2 dingen begin!
Xx
Jeeetje wat een verhaal! Verschrikkelijk voor je, ik leef ontzettend met je mee!
Ik ben zelf een paar maanden terug een keer ‘bad’ gegaan na het blowen, dat vond ik al verschrikkelijk en denk er nog elke dag aan terug, laat staan wat jij hebt meeegemaakt!
Ik ben 13 jaar.
Rookte alleen soms, niet om stoer te doen, vaak gwn alleen.
Of met 1 vriendin, men allerbeste.
Zoveel mensen bieden mij een joint aan.
Heel vaak.
Terwijl ik alleen maar 13 jaar ben.
Het boeit ze niks, ookal zijn zij 17.
Ik weiger, altijd.
Soms heb ik zin om te accepteren, niet om stoer te doen, maar om je blij te voelen, zoals veel mensen het beschrijven.
Want ik heb geen makkelijk leven ofzo. Dat alles goed gaat.
@ANONIEM,
Vaak zeggen ze ook dat scholen die VMBO enzo doen, dat soort dingen doen, om stoer te zijn.
Geloof me, ik zit op het atheneum. Een school met ook Gymnasium en havo.
Vergist je niet.
@ANONIEM,
dat zegt inderdaad niks. Ik zit nu in 5 Atheneum.
Mijn broer is 16 en die heeft niet eens 1 druppel alcohol aangeraakt, ik ben zo trots op hem!!
ff over wat mascha zei: ik vind dat het wel een heeeeeeeeeeeeel klein beeetje met beauty temaken heeft want als je drugs (en/of alchol) gebruikt kan je volgens mij ook sneller rimpels en een lelijke huid krijgen..
toch??
of heb ik me daar in vergist dat kan ook best hoor…
naja
laterzz
Goed dat ze het verteld. Iedereen kan nu wel gaan zeggen dat het dom is, end at ze geen medelijden hebben. Maar wss heeft ze er toen echt niet zo bij nagedacht. Ze heeft nu spjit, dat merk je, ze wil alleen maar zorgen dat mensen het nu WEL weten voor ze beginnen.
Ik vind het dan ook een aangrijpend verhaal!
jaa ik vind het gewoon niet slim als mensen dat doen, je hoeft het niet te ‘een keer in je leven te proberen’ dat slaat nergens op, het is nergens goed voor en je kan dr verslaafd aan raken.
sorry maar ik heb geen medelijden ;-)
om op je 16e te gaan blowen is gewoon dom, vooral
omdat je het vaker deed
@lisanne,
Ik snap het hoor. Al zeg je het best bot.
Lees de comments, niemand wist dat deze gevolgen bestaan. Ik ook niet.
Ik vond mijn ervaring zó erg. Daarom zet ik het op deze site. Ik wil meisjes waarschuwen. Ik hoef geen medelijden. Al vind ik de reacties zoo lief. Het maakt me sterker.
@lisanne, Jammer dat je er zo mee om moet gaan. Het gaat er niet om of het ‘dom’ was of ‘slim’, het gaat erom dat dergelijke dingen gebeuren. Zij heeft een negatieve ervaring gehad en probeert het zo positief mogelijk te benaderen, door mensen over haar ervaring te vertellen. Het is niet nodig om te zeggen dat het ‘dom’ was als iemand dit zelf al inziet. Wat wil je daar precies mee bereiken? Of wil je gewoon even ‘iets’ zeggen?
Ik doe dezelfde studie als Mascha (SPH) en heb onlangs een preventieplan geschreven over dit onderwerp. Zulke dingen gebeuren helaas vaak. Ik vind het heel goed van Roos dat zij anderen probeert te waarschuwen.
Roos, meisje, laat je niet gek maken. Het is niet ‘jouw schuld’, het is geen juiste keuze van je geweest. Maar dat weet je nu, dus daar heb je van geleerd. Het verleden is het verleden en het heden is nu. En het heden ligt in jouw handen. Ik hoop dat je hulp vind, want net als Mascha al zei, kun je er over 10 jaar in een stressvolle periode opeens weer last van krijgen als je het probleem nu niet met beide handen aanpakt. Je kunt het!