Ik heb een nieuwe verslaving. Deze verslaving heet Geocaching. Ik heb het al een aantal keer in mijn diary benoemd en ik krijg er steeds meer vragen over, daarom wil ik het jullie graag uitleggen in een artikel. Geen beauty, of toch wel? Door Geocaching (spreek uit: djee-ho-casjing) ontdek je beauty om je heen, op plekken die je normaal misschien nooit eerder zou ontdekken. Allemaal gemaakt door mensen zelf. Het is een real life treasure hunt. Op zoek naar schatten om je heen, ze zitten overal op de wereld verstopt. Ik vind het niet alleen heel leuk, ik vind het ook iets heel moois hebben. En ik deel deze ontzettend verslavende activiteit graag met jullie!

Dit is de officiële uitleg video van de Geocaching website. Om eerlijk te zijn lijkt het nu heel erg avontuurlijk (trek je kaplaarzen maar uit de kast!) maar vergis je niet, het is voor iedereen leuk om te doen. Ik ontdekte geocaching door Teske, ik zag het in haar diary voorbij komen. Toen besloot ik het eens te googlen. Ik kwam op de officiële site uit en vond het er nog steeds niet heel erg spannend uit zien. Wat? Op zoek naar schatten met een gps machine? Dat heb ik helemaal niet. Of toch wel, mijn iphone. Maar toch. Wat is daar leuk aan dan? Er zal vast ook niks in de buurt liggen, dacht ik. Je kent het wel: populair in Amerika, in Nederland zit vast niks verstopt. Toch was ik wel een beetje nieuwsgierig.

Wat is geocaching dan precies?

‘Iemand verstopt op een bijzondere plaats, meestal in de natuur, een waterdichte doos met daarin een logboek, en verder evt. een aantal leuke voorwerpen (om te ruilen) en soms ook een wegwerpcamera. Met zijn hand-GPS (al voor 100€ verkrijgbaar) bepaalt hij de precieze coördinaten van de schuilplaats, die hij vervolgens publiceert op de Geocache-website www.geocaching.com. Anderen lezen die coördinaten en kunnen op zoek gaan naar de cache (‘schat’). Vervolgens loggen ze hun bezoek op de speciale cache-pagina om hun bezoek kenbaar te maken.’

Dit komt van de Nederlandstalige Geocache website. Goh, dat klonk best leuk met die voorwerpen en wegwerpcamera. Ik besloot toch even te kijken naar meer info. Je hebt helemaal niet zo’n GPS machine nodig, als je een telefoon hebt met navigatie werkt het ook! Je kiest een cache uit die je wilt zoeken, voert hem in en gaat op speurtocht. Het leukste is dat er vaak een heel stuk tekst staat met informatie over de locatie. Informatie over gebouwen, kunstwerken, de makers er van, wat er vroeger zat, enzovoort. Zó leuk! En wat blijkt? Miljoenen mensen over de hele wereld doen het.

GPS? App?

Ik begreep dat heel veel mensen het met een app doen. De Geocache app kost welgeteld €7,99 wat ik eigenlijk behoorlijk duur vond. Ik downloadde de gratis app, daarmee kan je zien welke caches bij jou in de buurt zitten. Gewoon, om te kijken of er uberhaubt schatten verborgen liggen hier. Wat ontdekte ik? Er zaten er een heleboel om mij heen! Gregor en ik besloten het te proberen en hij downloadde de betaalde app. Uiteindelijk kost het twee drankjes of 1 lipgloss (zo denk ik vaak, haha).

Mijn eerste geocache ervaring!

En daar gingen we dan! Met onze pen op zak (want je moet altijd je eigen pen meenemen). We klikten er eentje aan die dicht bij ons huis zou zijn. Er stond ‘450 meter hier vandaan’. We gingen naar buiten, klikten op de kaart en zagen waar hij ongeveer moest liggen. Vervolgens konden we ook op het kompas drukken, hiermee zie je helemaal hoe je moet lopen. Dus gingen we aan de wandel. Ondertussen lazen we het stuk tekst met informatie over het terrein waar we heen gingen, welke kunstenaar dat had gemaakt.

Daar aangekomen moesten we op zoek. Bij de hint stond iets van ‘Onder de letter N’ (ik blijf even vaag want ik wil geen cache verklappen, als een ander ook aan de slag gaat in Den Haag haha!). We zochten en zochten, we konden het maar niet vinden.. heel irritant! In het gras zochten we, we zochten onder alle letters N die we konden vinden, niks. Op een gegeven moment wilden we het opgeven, onder het mom van ‘iemand heeft die cache gewoon weg gegooid of meegenomen, dit is lame‘. Toen keken we bij ‘recente logs’ en zagen we de logs van voorgaande speurders. Bijna elke dag hiervoor had iemand deze gevonden! Als je hem hebt gevonden laat je dus een berichtje achter. Tja, hij zou er dus echt moeten zitten. We zochten verder. En verder.

Toen ontdekten we dat we ook op foto’s konden klikken. ‘Let op, foto’s kunnen spoilers bevatten!‘ stond er. Vooruit, omdat we noobs zijn. Daar zagen we foto’s die anderen hadden gemaakt. Erg leuk, iedereen deed zijn best om niet direct te verklappen waar de cache lag. Na een kwartier gingen we er echt voor, keihard doorzoeken.. en toen vonden we hem! Wat was DAT leuk zeg!

Het was een klein blikje. We maakten hem open en vonden een papieren boekje. Het leukste gedeeltje: je naam er bij zetten! Het boekje zat helemaal vol met krabbels van anderen. Je schrijft de datum op en daar zet je je naam bij. Heel leuk om te zien hoe veel mensen dit ook op vakantie spelen. Dan stond er bijvoorbeeld ‘greetings from Bulgary!‘ enzo. Je kan dit dus werkelijk overal op de wereld spelen, zelfs als je op vakantie bent.. hoe gaaf! We maakten zelf ook een foto en logden in de app dat we hem gevonden hadden. Trots plaatsen we een berichtje er bij.

En vervolgens stopten we het boekje voorzichtig terug en deden we het blikje terug op de plek waar we hem hadden gevonden voor de volgende. Helemaal voldaan gingen we weer terug naar huis. Wat was dit léuk zeg! We hebben een leuke wandeling gemaakt, geleerd over de historie van een stukje Den Haag in de buurt van ons huis en we hebben ons echt vermaakt. Het idee dat honderden mensen deze cache al hadden gevonden en voorzichtig terug hebben gestopt op de oude plek gaf me een warm fuzzy feeling – hoe leuk is dit?!

Vaker doen!

Inmiddels hebben we het een aantal keer gedaan en iedere keer was weer geweldig. Sommige caches zijn heel lastig, met complete puzzels die je eerst moet uitvogelen voor je de cache hebt gevonden. Zó leuk! Ik doe het steeds samen met Gregor en we zagen dat heel veel mensen een ‘teamnaam’ hebben. Er zijn dus behoorlijk wat mensen die het in groepsverband doen. Gregor heeft het al met zijn vrienden gedaan als groepje, zondag avond heb ik het met Team Goobies (Ik, Awisa, Tat, Gregor) gedaan. En wat is dat toch leuk! Echt heel erg tof om met vrienden te doen, of met z’n twee. Of alleen, dat kan natuurlijk ook. Inmiddels hebben we alweer een nieuwe geocache date, waar we een hele dag aan de slag gaan. Mensen doen het ook met hun kinderen. Als ik dit vroeger had gekend zou het echt iets zijn wat ik met de kinderen van de naschoolse opvang zou doen (ik had ooit een eigen groep kids, hoe leuk is dit om te doen in de zomervakantie?!). Er zijn ook mensen die het alleen ‘s nachts doen. Dit hebben wij zondag gedaan en dit was ook erg leuk! Ja, ik ben helemaal enthousiast en verslaafd.

Ik denk dat ik jullie alles heb verteld wat ik weet. Eigenlijk ben ik ook maar een beginner hoor. Ik wil deze ontzettend leuke bezigheid gewoon graag met jullie delen! Veel plezier en geniet, je komt op de mooiste plekken. Succes!