Net als vorig jaar help ik vriendinnetje Joyce met een oproepje. Woon jij omgeving Den Haag/Zoetermeer en heb jij interesse om cheerleader te worden? Hier is je kans! De United Cheers is een professionele cheerleader groep (ja, het type wat je ook in Amerika ziet bij wedstrijden) die veel trainen en optreden. Ze zijn de Cheerleaders voor Ado Den Haag maar doen ook andere dingen. Een sport op topniveau, superleuk. Heb je interesse? Check de flyer:
Ik wil dit erg graag onder de aandacht brengen. Ik kijk altijd naar ‘vermist’ op de tros. Hierin laten ze zien welke mensen er vermist zijn en vragen ze om eventuele tips. Met pijn in mijn hart kijk ik naar de vele jonge meiden die vermist zijn, meiden die waarschijnlijk in de handen van loverboys zijn gevallen. Huilende moeders die geen idee hebben waar hun jonge dochter is. Soms zoek ik zo’n meid op op hyves, en dan zie je krabbels van familie.. phoe, vreselijk.
Momenteel is er een meid vermist, en ik MOET dit gewoon even delen. Ik heb gevraagd of ik hier iets over mocht schrijven, en kreeg van haar moeder toestemming. Het gaat om Mowitha Wittmer. zit waarschijnlijk in België, en ik weet dat ik veel Belgische bezoeksters heb. Er wordt vermoed dat ze in het loverboy circuit terecht is gekomen. Kijk alsjeblieft goed naar de foto’s en bedenk je of je haar herkent of misschien weet waar ze zit!
Mowitha komt uit Maastricht en is 17 jaar oud. Ze heeft lang rood krullend haar (momenteel donkerbruin geverfd), blauw/groene ogen, blanke huidskleur, 1.60 m. normaal postuur, neus- en navelpiercing. Op het moment van verdwijning droeg Mowitha een witte jas met bontkraag, een spijkerbroek, een donkere trui en gymschoenen. Ze is vermist sinds donderdag 5 november 2009. Dat is al bijna anderhalve maand!
Het laatste nieuws: ze is volgens een anonieme tipgever in het Belgische Luik. Volgens haar moeder Estella heeft haar ‘vriend’, die bekend staat als mensenhandelaar, concrete plannen om haar over te laten komen naar het buitenland waar hij zelf verborgen zit voor de politie. Over Mowitha zijn tijdens de uitzending weinig tips binnengekomen. Haar moeder is ten einde raad. “We moeten haar snel bevrijden voor ze voorgoed naar Azië verdwijnt.”
Dames, kijk alsjeblief om je heen. Let goed op! Heb je haar gezien, weet je misschien waar ze is, heb je enig idee? Meld dit dan bij de politie. Zoiets kan ook gewoon anoniem. Je kan het ook digitaal doorgeven op vermist, hier.
Kijk op de website voor meer info, en ook de aflevering waar over haar gesproken wordt. Hier kan je tevens ook zien welke andere mensen vermist zijn. Helaas veel jonge meiden :(
Jeeh! Vandaag ben ik jarig :D Ik ben 23 jaar oud geworden :) 23, het jaar waarin ik op mijzelf ga wonen en mijn studie afrond. Een hoop veranderingen! I’m excited.
Meiden die graag fotograferen, let op!
Zoals jullie weten is Oktober Pink Ribbon maand. Vele make up merken maken exclusieve cosmetica waarvan het aankoopbedrag naar het goede doel tegen borstkanker gaat. Estee Lauder is een merk wat er echt bekend om staat hier veel voor te doen. Echt top!
Dit jaar organiseert Estée Lauder Companies Benelux opnieuw de Estée Lauder Pink Ribbon Award met als thema voor 2009 ‘World in Pink’. Deze award wordt uitgereikt aan de mooiste foto. Je kan namelijk een foto insturen! Het maakt niet uit of je een professional bent of een amateur. Je kan je foto tot 24 augustus insturen, je hebt dus tot en met deze zondag.
De beoordeling vindt plaats door juryleden die vanuit hun deelgebied en expertise uitgenodigd zijn. De jury zal uit de inzendingen maximaal 50 foto’s selecteren waarvan drie inzendingen worden genomineerd. De winnaar zal zijn prijs tijdens het Pink Ribbon Award Gala in ontvangst mogen nemen, deze wordt uitgezonden op de AVRO. Na het Gala zal er een foto-expositie plaatsvinden waar alle 50 geselecteerden te bezichtigen zijn.
Check voor meer info en hoe je kan meedoen deze website.
Zoals beloofd een verslagje van mijn vakantie met Cynthia. We zijn laatst samen voor 8 dagen naar Kreta gegaan. We hadden al het idee om samen op vakantie te gaan, en dit werd een last minute. We zaten om precies te zijn tussen Stalis en Malia in, niet heel ver van Chersonissos.
We hadden erg geluk met vliegen, we vertrokken namelijk om 5.30 vanuit NL, en kwamen 9.30 aan. Wel vervelend met slapen (wat we weinig deden ivm inchecken en reizen etc) maar zo heb je wel 1 volle dag vakantie. De eerste dag hebben we het rustig aan gedaan omdat we doodmoe waren. We hebben gegeten, een dutje gedaan, en bij het zwembad rondgehangen.
Toen we de weg op liepen waar ons appartementencomplex aan zat viel me wel gelijk op hoe toeristisch het was. Het had een beetje een salou-gehalte aan toerisme. Niet zoals Chersonissos, dat was nog een stuk erger. We reden door Chersonissos met onze transferbus om mensen af te zetten, en we hadden allebei zoiets van ‘Ehm.. niet leuk!’. Het jongeren gehalte was extreem hoog. Ik ben 22, maar voelde me ergens toch te oud voor die onzin. De klapper was een jongen die, bij aankomst van onze bus, het zwembad uit kwam met een biertje en iets van ‘EUHHH biertjuuh!’ riep naar de jongeren die uitstapten, waarbij deze er spontaan enthousiast op in gingen. Eh? Not my thing. We wilden eerst nog misschien een keer uit in Chersonissos, maar daar twijfelden we nu wel erg over. Er waren bij ons in de buurt een stuk minder jongeren, maar wel alsnog veel Nederlanders. Malia zat trouwens helemaal vol met Engelsen.
Een belangrijk onderdeel van onze vakantie was eten. We hadden een appartementcomplex genomen, zonder eten. Zo konden we zelf de plaatselijke restaurantjes ontdekken, en ook zelf koken met de keuken die er bij zat. Dat laatste deden we niet, omdat onze keuken dramatisch klein was. onze keuken was 1 keukenblok met 2 elektrische pitjes en een micro wasbakje. 1 Koekenpan, geen afwasmiddel. We besloten gewoon elke dag buiten de deur te eten in de avond, en voor snacks/lunch/ontbijt iets in de supermarkt te kopen.
Op dag twee kregen we informatie, en gingen we naar het strand. Bij de informatiebijeenkomst kon je ook excursies boeken. Natuurlijk deden wij dit niet, want via je reisorganisatie is altijd een stuk duurder. We besloten later gewoon langs plaatselijke excursietentjes te gaan om voor minder geld dezelfde excursies te boeken (want really.. het zijn dezelfde excursies, zelfde bus enzo). Het strand was prachtig!
We hebben uiteindelijk deze excursies geboek: Aqua Plus Park (22 euro per persoon. Via reisorganisatie: 44!! per persoon) voor zondag, Jeep Safari (55 euro per persoon, 65 via reisorganisatie) voor maandag en ‘unknown Crete’ (35 euro per persoon ipv 45) voor woensdag.
De dag er na, zondag, zijn we naar Aqua Plus Park geweest. Een ontzettend leuk waterpark met heel veel glijbanen! Heerlijk kinds rondgerend, gespeeld, gezwommen en gedut. Ja, we hielden elke dag wel een siesta, want het was niet uit te houden in die hitte. Ik smeerde trouw mijn NOAD SPF50+ creme de hele dag door op mijn lichaam en gezicht. Ik ben slechts een beetje verbrand bij een stukje op mijn bovenbenen, en heel erg bij mijn scheiding. Maargoed, het waterpark was super.
Wat je veel ziet in Griekenland zijn katten. Door mijn vorige vakantie in Griekenland (jaren terug) had ik hier leuke herinneringen aan, dus ik hoopte dat hier ook weer veel lieve poesjes waren. Ja, die waren er! Op het terrein van ons hotel was een mama poes (die zwanger was) met allemaal baby poesjes (Ja I know, een beetje een ho, kleintjes en gelijk weer zwanger). Ze wandelden rond en kregen van iedereen wel wat te eten. Het beviel ze ook op ons balkom, want ze kwamen vaak op bezoek. Ook waren er een paar andere katten die ook in de buurt rondhingen. Ondanks de adorable baby poesjes, was mama poes onze favoriet. Ze kwam echt altijd naar ons toe, volgens mij waren wij de enigen die haar ook graag een knuffel of wat te eten gaven. Die kleintjes zijn natuurlijk degene die alle aandacht krijgen. Zo deed ze de eerste dag ontzettend arrogant, maar vond ze ons steeds liever, en op het einde liep ze ook voorzichtig ons appartement in.
De dag na het aquapark (maandag) zijn we op JeepSafari geweest. Oh My God, dit was geweldig. Ik denk dat dit wel de leukste dag van de hele vakantie was! De safari werd geregeld door twee Nederlandse mannen die al 15 jaar op Creta wonen en dit werk al zo lang doen. We waren met een groep van 24 mensen, en werden verdeeld over 6 jeeps. Ons werd gevraagd of we wilden rijden of niet. Het leek ons allebei wel leuk om 10 minuutjes ofzo te rijden, meer niet. Nou, uiteindelijk wilden we dat maar niet! We gingen langs afgronden van honderden meters. Superleuk als je passagier bent, maar ik zou er absoluut nooit zelf achter het stuur willen zitten. Gelukkig konden wij bij een stelletje waarvan de man ging rijden. We hadden het erg gezellig! Je ging met een jeep het berg gedeelte in, en het werd steeds stoffiger en rotsiger. Af en toe zag je een soort graf-reminder ding dat daar iemand af gedonderd was en overleden was. Ook hebben we gewoon een geplette auto zien liggen beneden. Ondanks dat vond ik het niet eng, maar juist ontzettend leuk. De weg lag onder het poederige zand, wat zo fijn was, je dat je niet door had hoe vies je was. Mijn bril had een dikke laag poeder er overheen, en mijn kleding was vies. En mijn huid! Jeetje, als ik er een straaltje water overheen deed, kwamen er donkerbruine druppels af. Op een gegeven moment bereik je het “I don’t care anymore” punt en ben je al zó dermate vies en stinkend, dat het ook gewoon niet meer uitmaakt.
Als je in Kreta bent moet je ABSOLUUT de jeep safari doen. We hebben nog lekker een BBQ gehad midden in de bergen, en enorm genoten van het uitzicht.
De volgende dag wilden we weer uitrusten bij de zee, omdat we de dag er na ‘Unknown Crete’ excursie hadden, en die dag er na alweer weg gingen. Cynthia begon toen last van haar oor te krijgen, waarmee we naar de apotheek zijn gegaan. Hier zei de vrouw dat ze beter naar de dokter kon, die niet zo ver weg zat. Bij de dokter bleek dat Cynthia een oorontsteking had, en dat ze antibiotica moest nemen. Trouwens, hij zei dat het echt een epidemie was met Nederlanders, allemaal kwamen ze aan de lopende band met oorontstekingen binnen. Ze mocht niet het water in, dus we besloten het gewoon rustig aan te doen en bij het zwembad te liggen.
De volgende dag hadden we de ‘Unknown Crete’ excursie. Dit is een excursie waar we langs verschillende kleine dorpjes gingen, waar alles nog traditioneel was, en niet mega touristisch. Dat hadden we wel nodig, want onze plek was gewoon absoluut níet ‘traditioneel Grieks’ what so ever. Wij hadden alleen maar souvenierwinkeltjes, en restaurantjes (waaronder ‘het vergulde varken’. HOE TRIEST.) We zijn echt wat leuke dorpjes in geweest, en hebben mooie dingen gezien. Zo zijn we gaan kijken bij een traditionele pottenbakkerij, maar ook hebben we aanhet meest zuidelijke punt gezeten (dicht bij afrika) waar het nóg een stuk warmer was. Ook hebben we mooie kerken gezien. Alle kerken in Griekenland zijn Orthodox, en dat is mijn geloof (ik ben niet actief). Maar het was toch fijn om in een kerk van mijn eigen religie een kaarsje voor opa te branden.
De dag na deze excursie gingen we alweer naar huis. We besloten een beetje rond het hotel te hangen, ook rustig aan doen in verband met Cynthia’s oor. We hebben sowieso de hele vakantie wel een goede balans van rust/actief gehad. We hadden allebei geen enkele behoefte aan uitgaan, dus hebben we bewust gekozen om dit niet te doen. Ik ben ook echt niet van het ’schijt, gewoon doorgaan, 6 uur naar bed en om 7.00 opstaan voor de excursie!’. Bij het aqua plus park zag je dan ook Chersonisos jongeren in slaap donderen enzo. Lekker zonde.. We zijn een enkele keer malia in geweest om nog heel laat iets te drinken (voor mij: een banana split). Maar we hadden er gewoon geen zin in.. we kwamen om uit te rusten, niet om na de vakantie thuis uit te rusten.
Wat ons opviel was de extreme gastvrijheid van de Grieken. Ik weet dat Oost-Europa zeer gastvrij is (*high five mede oostblokkers*) en ook hier bleek dit echt het geval. Altijd een gratis shotje na afloop, fruit, popcorn, etc. Obers kwamen voor een praatje gewoon aan tafel zitten bij je, en je krijgt altijd een hand als je aankomt en weg gaat.
We hadden dus ook al snel onze favoriete tentjes gevonden. We hebben op veel plekken gegeten, maar onze twee favorieten was het restaurant direct naast ons hotel, en het restaurant met de squid er voor. Ja, er hangt buiten voor dit terras een inktvis. Te drogen in de zon. Verschrikkelijk ranzig ziet het er uit (ik vind squid lekker, maar dit was gewoon naar), maar iedereen die voorbij liep keek er naar. En zo vergeet je het restaurant niet! Superleuk dus.
Verder waren we eigenlijk niet zo veel in ons hotel te vinden. Alleen in de avond of ochtend, verder lagen we bij het zwembad of de zee, of waren we een leuke activiteit aan het doen. Onze kamer was dramatisch klein, en we hadden ook problemen met de douche (koud water). Maar verder was het hotel prima. Het hotel is van een gezin, en zij deden echt alles met liefde. Ze hielpen met alles, en waren gewoon ontzettend lief en vriendelijk. Echt zo’n ‘family business’.
De vakantie was dus zeer geslaagd. We zijn allebei tot rust gekomen en ik heb lekker veel geleerd over Kreta. Ik vond het zeer jammer dat wij in zo’n mega toeristisch gebied zaten, ik hou juist echt van cultuur opsnuiven. Gelukkig waren er excursies die we deden.
Ten slotte: ik heb heel veel gefilmd. Voor komende zaterdag zal ik hier een filmpje van maken, waar ik de leukste beelden er uit haal die de sfeer aangaven. Gewoon leuk voor onszelf, maar ook leuk voor anderen om te zien. In plaats van alle honderden foto’s kan je dan het filmpje kijken en proef je een beetje de sfeer. Ik denk dat ik trouwens nog 2309823 dingen vergeten ben te vertellen, maar dat geeft niet. Cynthia heeft ook een verslag op haar site, misschien heeft zijn andere dingen nog genoemd.
Morgen komt er een artikel over mijn beauty souvenirtjes. Ik heb heel veel zepen gekocht! Ook andere dingen, maar laten we het beauty-gerelateerd houden ;) Dit verslag is natuurlijk al helemaal off-topic, maar iedereen vroeg er naar, en ik wil het natuurlijk graag delen. Het was indeed een speciale ervaring om met mede beauty blogger Cynthia op vakantie te gaan. We kennen elkaar via internet, maar gaan inmiddels toch al zo’n 1,5 jaar ‘echt’ met elkaar om. Ik zie haar dus ook echt als een goede vriendin :)
Yes! Vannacht gaan Cynthia en ik op vakantie, naar Kreta! En nee, we gaan geen ‘partyvakantie’ houden (wat echt íedereen vraagt/zegt). We gaan niet naar Chersonissos, maar een klein plaatsje er naast. Lekker even tot rust komen na al dat gewerk (ja, ook aan de site, kost veel moeite!). We gaan vast wel een keertje uit, maar ons hoofddoel is lekker uitrusten, van het zonnetje genieten (ik mét factor 50) en gewoon helemaal ontspannen terug komen. Ik ben zelf eerder in Griekenland geweest, en vond het er heerlijk. We zijn 8 dagen weg, we zijn de 16e (heel laat, dus ga uit van de 17e) terug.
Natuurlijk laat ik jullie niet in de steek, ik heb namelijk vooruit gewerkt! Iedere dag een nieuw artikeltje. Omdat het mij enorm veel tijd kost om comments na een vakantie te lezen, schakel ik deze uit. Vorig jaar was er iets mis gegaan tijdens mijn vakantie en waren de comments aan gegaan. Ik ben toen echt dágenlang bezig geweest met alle honderden comments lezen. Ik heb daar niet zo’n zin in, die ‘onrust’ (het gevoel dat ik meteen al zo veel moet doen weer, zo veel moet inhalen) dus schakel ik ze weer aan als ik terug ben. Bewaar dus ff je comment en laat die achter bij het artikel als ik weer terug ben. Ik zou het ook aan kunnen laten en gewoon niet lezen, maar dat vind ik niet leuk. Ik vind het gewoon zo fijn om comments te krijgen/lezen, ik wil geen enkele missen! En ik heb ook geen zin in relletjes zoals Cynthia al schreef.
Ook is er zaterdag geen filmpje, dit moet ik namelijk allemaal handmatig uploaden en dergelijke, en dat kan niet als ik er niet ben ;) Een gewoon artikel dus op zaterdag.
Nou, tot over 8 dagen. Hopelijk zal het zonnetje hier ook schijnen, geniet er van! En veel plezier met de artikelen :)
Twilight fans opgelet! Ik weet niet wat het is met twilight, maar er zijn zó veel mensen ‘obsessed’ door de boeken en de film! Zelf heb ik hem nog niet gezien, maar wil hem wel graag zien. Vanaf vandaag ligt de dvd (en Blu-ray) in de winkel!
Bella Swan (Kristen Stewart) is altijd al een buitenbeentje geweest en doet alles op haar eigen manier. Wanneer ze verhuist naar het regenachtige Forks, verwacht ze geen veranderingen. Totdat ze de mysterieuze en knappe Edward Cullen (Robert Pattinson) ontmoet, een jongen die op dezelfde school zit als zij. Bella is meteen verliefd op Edward en het duurt niet lang voordat zij een passievolle relatie krijgen. Maar Edward is niet zoals de andere jongens. Hij kan ontzettend hard rennen, stopt rijdende auto’s met zijn blote vuisten, en is sinds 1918 geen dag ouder geworden. Edward is een onsterfelijke vampier, maar niet zoals de andere vampiers: hij drinkt geen mensenbloed. Hoe closer Bella en Edward worden, des te harder ze moeten vechten om hun onmogelijke liefde in stand te houden. En wat moeten ze doen als Laurent en James, Edward’s dodelijke vampiervijanden, in de stad aankomen en op zoek gaan naar Bella?
De DVD heeft ook vele extra’s, en er is meer dan 2 uur aan extra beeldmateriaal op de Blu-ray. Er staat nooit eerder vertoond materiaal op, en er is een bijna 1 uur durende making-off.
Je kan de dvd hier bestellen.
Ik begin deze week even met een off-topic artikel over een onderwerp wat steeds meer vragen oproept bij mensen. Het fenomeen ‘vision board’. Laatst schreef ik over dat iemand die bij de televisie werkte zei dat ik echt iemand was voor een eigen programma, waarna ik schreef dat ik het op mijn vision board zou plakken. Sindsdien krijg ik er constant vragen over: “wat is een vision board?” “Kan je er meer over vertellen?”. Niet dat ik een trend heb opgestart, maar het is wel leuk dat ik mensen geprikkeld heb en er interesse is ontstaan. En weliswaar heeft het niet veel met beauty te maken, maar ik kan wel een uitzondering maken :)
Ten eerste wil ik meteen zeggen dat vision boards (of visie borden) gebaseerd zijn op de wet van de aantrekkingskracht (law of attraction) iets wat geweldig goed is uitgelegd in het boek “the secret”. Ik raad je zeker aan dit boek te lezen! Het is een makkelijk leesbaar boek en de bladzijdes zijn ook heel mooi. Het boek kost 20 euro en kan je onder andere hier kopen. Kort samengevat gaat het er om dat je alles kan krijgen, zolang je er in geloofd dat het zo is. Beeld het in, zie het voor je, en het zal gebeuren. Er is ook een bijpassende film/docu van een uur bij de film, hier de eerste 20 min van de film:
Dan nu het vision board. Bij the secret wordt hier kort over gepraat, dat je alles dus moet inbeelden, visualiseren, je moet het al voor je zien. Een vision board is daar een goed hulpmiddel bij. Wat het precies is? Een bord waar je alles op plakt wat je wilt bereiken. Denk aan doelen die je in je leven wilt halen – je droombaan, liefde, geld? Het verschilt per persoon, en je kan jou vision board precies maken zoals jij wil. Je pakt tijdschriften en kranten en knipt daar plaatjes uit die er bij passen. Stel je bent bijvoorbeeld al eeuwen aan het zoeken naar een leuk huis, maar komt maar niet aan de beurt of vind geen geschikt huis. Je zoekt plaatjes van prachtige huizen, maar ook bijvoorbeeld van interieuren, plaatjes waar mensen gezellig in hun huiskamer tv aan het kijken zijn, mooie tuinen, etc. Je kan inspirerende woorden er bij plakken, bijvoorbeeld ‘rust’ of een quote die je uit een interview knipt zoals ‘ik woon in een heerlijk huis en kan deze makkelijk betalen en daarnaast nog leuke dingen doen’. Het is maar een voorbeeld. Dit plak je dus op een poster, bord, iets waarmee je het kan ophangen. Je kan bijvoorbeeld ook een canvas bord kopen en mooi beplakken. Maak er een kunstwerkje van en plak er alles op wat je wilt bereiken. Trouwens, het hoeft niet persé een poster te zijn, je kan ook bijvoorbeeld een plaatje voor op je computer maken. Je achtergrond bijvoorbeeld!
Vervolgens hang je dit bord op een plek waar je vaak kijkt. Bijvoorbeeld boven je bureau, naast je bed, bij je deur, etc. Je moet er zo vaak mogelijk naar kijken. Bewust, maar ook onbewust. Ik heb mijn bord bijvoorbeeld boven mijn bureau achter mijn laptop hangen. Iedere keer dat je het bord ziet, al is het in je ooghoek, neem je de beelden weer op. Je visualiseert het, iedere dag weer, hetgene wat je wilt bereiken. En langzaamaan zal je zien dat dingen uit gaan komen. Zoals ik al schreef, je moet echt ‘the secret’ lezen, daar staan ook leuke verhalen van anderen die vertellen hoe het hun heeft geholpen. Mensen die bijvoorbeeld een bedrag opschreven (10.000 euro) en vervolgens steeds meer geld binnen kregen dan eerst.
Of je er in gelooft of niet moet je zelf weten. Het is in ieder geval erg positief en er is niks slechts aan. En natuurlijk is het ook gewoon leuk, een collage van jou dromen, hopen, en dingen die je graag wilt hebben. Hier onder nog even mijn favo video over vision boards, heel goed uitgelegd.
Tot slot nog even mijn eigen vision board. Ik zal hem niet plaatsen omdat ik hem toch best privé vind, en hij is erg persoonlijk, ik wil niet dat anderen denken dat dit ‘goed’ is of dat het persé op mijn manier moet. Ik krijg ook altijd vragen over mijn board als mensen bij mij op bezoek komen! En over elk plaatje wordt gevraagd wat het voor me betekend. Ik zal zeggen dat er vanalles op staat: een mooi huis, een liefdevol gezinnetje, een bruiloft, geld, rust en meer. Een aantal dingen die er op staan zijn ook uitgekomen! En ook kleine dingen, zoals bijvoorbeeld het lotto formulier. Ik heb uit de quote een artikeltje gevonden waar iemand de lotto won, en daar staat “… heeft genoeg geld voor de rest van haar leven na het winnen van de lotto”. De naam heb ik weg geknipt en mijn eigen naam ingevuld, en er zat ook een leuk lottobal plaatje boven. Ik had dit bord vlak voor mijn verjaardag gemaakt (oktober) en op mijn verjaardag kwam een vriendin langs die mijn board nog nooit had gezien. Ik kreeg een leuk cadeau, en daarbij zei ze “ik heb nog iets, en ik bedacht me ineens dat dat wel leuk was, hopelijk heb je geluk!” en gaf ze me een lotto lot. Terwijl wij nog nóóit over de lotto gepraat hadden ofzo. Grappig toch? Ik had er een nieuw lot mee gewonnen. Ach, het is een begin ;)
Ps: ik heb wel vaker off-topic artikels. Yay or nay? Het is niet de bedoeling, ik wil het strict beauty gerelateerd houden, maar soms kan ik het niet laten. Just like old times ;)